در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤٤ - شبهه اصول فارسى
دكتر عبدالله فياض مىنويسد:
«ادلّه تاريخى ثابت مىكند كه ظهور تشيّع در بين عربها و در محيطى بوده كه آداب و رسوم و ويژگيهاى عربى حاكم بوده است؛ از جمله اين مناطق، كوفه بوده و دلايل ما عبارتند از:
اوّل: كسانى كه از ياران على (ع) به شمار مىرفتند و در جنگها به همراهش بودند، غالباً از عربهاى حجاز و عراق بودند و ما در تاريخ اسم فردى مهم و با اهمّيّت را نمىبينيم كه ايرانى الاصل باشد.
دوّم: كسانى كه در سال ٦٠ هجرى قمرى براى حسين بن على (عليهما السلام) نامه نوشتند و از او درخواست كردند كه به كوفه بيايد، همگى از رؤساى قبايل عربى ساكن در كوفه و اطراف آن بودند؛ چنان كه از اسامى ايشان كه در مقتل ابى مخنف آمده است، اين مطلب به دستمىآيد.
سوّم: ياران سليمان بن صرد خزاعى در قيام توّابين، همگى از قبايل عربى معروف بودند».[١]
مستشرق اروپايى، فلهوزن مىنويسد:
«در نخيله چهار هزارنفر از توّابين جمع شده بودند كه از عربهاى قبايل اطراف و روستاها بودند و هيچ يك از موالى در ميان ايشان نبودند».
[١] - تاريخ اماميّه: ٦٨.