در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤٢ - شبهه اصول فارسى

او مى‌نويسد:

«اهل رى، از اهل سنّت و جماعت بودند تا اين كه احمد بن حسن مادراتى بر آن غالب شد. او اظهار تشيّع كرد و شيعيان را اكرام و مقرّب درگاه خودش كرد. پس از آن كه كتابهايى در مورد تشيّع تصنيف شد، مردم به تشيّع گرويدند. در اين ميان عبدالرحمان بن ابى حاتم، كتابى را در فضايل اهل بيت (عليهم السلام) براى او نوشت. و اين در ايّام معتمد عبّاسى بود. غلبه احمدبن حسن بر رى، در سال ٢٧٥ قمرى صورت گرفت».[١]

مقدّسى تأكيد مى‌كند كه مذهب غالب در ميان فارس‌ها مذهب حنفى و شافعى بوده است و اشاره‌اى به وجود تشيّع در ميان فارس‌ها در زمان خودش نمى‌كند.

او مى‌نويسد:

«اكثر جماعت از چهار فرقه تشكيل شده‌اند؛ اصحاب ابوحنيفه در شرق، اصحاب مالك در مغرب، اصحاب شافعى در خراسان و نيشابور و اصحاب حديث كه در شام هستند. در بقيّه سرزمينها مخلوطى از مذاهب مختلف با هم هستند. غلبه در بغداد با حنابله و شيعه است ... در كوفه شيعيان ساكن اند، مگر در محلّه كناسه كه سنّى‌ها ساكن هستند. و در موصل، حنابله ساكن اند. و تعدادى شيعه هم وجود دارد».[٢]

[١] - معجم البلدان: ٣/ ١٢١.

[٢] -- احسن التقاسيم: ١٤٢- ١٣٦.