در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤٣ - شبهه اصول فارسى
ابن فقيه، مطلب مهمّى را از زبان محمّد بن على، فرمانده قيام عباسيّان عليه امويان براى ما نقل مىكند. او سفارشاتى را به سربازانش مىكند كه لازم الاجرا هستند. او مناطق مختلف را تقسيم مىكند و به عاملان خود دستور مىدهد كه براى جلب نيرو و امكانات، به سوى اين سرزمينها بروند.
او مىگويد:
«مردم كوفه و اطراف آن، شيعه على (ع) هستند. اهالى بصره و اطراف آن عثمانى مى باشند كه دينشان را مىتوان با درهم و دينار خريد. ساكنان موصل، حروريّه و مارقين و عربهاى اعلاج هستند. مسلمانان آن جا خلق و خوى نصارا را دارند. اهالى شام، غير از آل ابىسفيان و مروانيان كسى را نمىشناسند. آنان كينهاى عميق و جهل متراكمى دارند. اهالى مكّه و مدينه غالباً طرفدار ابوبكر و عمر هستند و .... امّا بر شما باد به اهل خراسان. در آن منطقه تعداد زيادى نيروى مناسب وجود دارد كه قلبهايشان سالم و دست نخورده است و به فرقهها و نحلههاى مختلف تقسيم نشدهاند. آنان بدنهاى قوى و شانههاى پهن و صداى بلند و ... دارند. همچنين من به مشرق زمين كه محلّ طلوع خورشيد است، فال نيك مىزنم».[١]
بسيارى از مستشرقان و محقّقان معاصر به اين حقيقت اعتراف كردهاند.
[١] - مختصر كتاب البلدان: ٣١٥.