زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٨٦ - بحارالانوار

سيف بن عميرة گويد: از صفوان سؤال كردم: علقمة بن محمد اين دعا را براى ما از حضرت باقر عليه السلام روايت نكرد؛ بلكه همان زيارت را حديث كرد. صفوان گفت: من با سيد خودم، حضرت صادق عليه السلام به اين مكان وارد شدم پس در زيارت به جا آورد، مثل آنچه را كه ما به جا آورديم و دعا كرد به اين دعا هنگام وداع بعد از اينكه دو ركعت نماز گذاشت، چنانچه ما نماز گذاشتيم و وداع كرد چنانچه ما وداع كرديم.

پس صفوان گفت، حضرت صادق عليه السلام به من فرمود: مواظب باش اين زيارت را و بخوان اين دعا را و زيارت كن به آن؛ پس به درستى كه من ضامنم بر خدا براى هر كس كه زيارت كند به اين زيارت و دعا كند به اين دعا، از نزديك يا دور، اينكه زيارتش مقبول شود، سعيش مشكور گردد، سلامش به آن حضرت برسد، محجوب نماند، حاجت او قضا شود از جانب خداى تعالى، به هر مرتبه كه خواهد برسد و او را نوميد برنگرداند. اى صفوان! يافتم اين زيارت را به اين ضمان از پدرم، و پدرم از پدرش، على بن الحسين عليه السلام به همين ضمان و حسين از پدرش، اميرالمؤمنين عليه السلام با همين ضمان و اميرالمؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله، با همين ضمان و رسول خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل، با همين ضمان و جبرئيل از خداى تعالى، با همين ضمان، و به تحقيق كه خداوند عز وجل به ذات مقدس خود قسم خورده كه هر كس زيارت كند حسين عليه السلام را به اين زيارت، از نزديك يا دور و دعا كند به اين دعا، قبول مى‌كنم از او زيارت او را مى‌پذيرم از او خواهش او را به هر قدر كه باشد و مى‌دهم مسئلتش را، پس باز نگردد از حضرت من با نااميدى و خَسار و بازش‌