زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٢١١ - لعن از ديدگاه قرآن

١- در مورد ابليس؛ آن جا كه مى‌فرمايد: « «وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى‌ يَوْمِ الدِّينِ»؛[١] و همانا لعنت من بر توست تا روز جزا».

٢- در مورد عموم كافرين؛ آن جا كه مى‌فرمايد: « «إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكافِرِينَ وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعِيراً»؛[٢] همانا خداوند لعنت كرده كافران را و براى آنان جهنم را آماده نموده است».

٣- در مورد اهل كتاب به طور عموم و يهود به طور خصوص؛ آن جا كه مى‌فرمايد: « «لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى‌ لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ»[٣]؛ لعنت شدند كسانى كه از بنى اسرائيل كافر شدند، به زبان داود و عيسى بن مريم».

٤- مواردى كه لعنت بر عنوان عامى وارد شده، كه قابل انطباق بر مسلمين است؛ مثال:

الف) عنوان ظالمين: « «أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ»[٤]؛ آگاه باش لعنت خدا بر ظالمان است».

ب) عنوان كاذبين: « «وَ الْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كانَ مِنَ الْكاذِبِينَ»[٥]؛ و بار پنجم قسم ياد كند كه لعنت خدا بر او باد اگر از دروغ‌گويان باشد».

[١]- ص، آيه ٧٨.

[٢]- احزاب، آيه ٦٤.

[٣]- مائده، آيه ٧٨.

[٤]- هود، آيه ١٨.

[٥]- نور، آيه ٧.