[١]- ابوالحسين احمد بن يحيى بن اسحاق ابن راوندى از متكلمين و فيلسوف در راوند، روستايى در نزديكى كاشان ديده به جهان گشود و اين شهر زادگاه عالمان بسيارى شناخته مى‌شود. او گلى از بوستان مكتب محمدى بود كه از آن ديار برخاست و قطب الدين لقب يافت او فرزند« هبة اللَّه بن حسين بن هبة اللَّه بن حسن راوندى» بود. پدر و جد قطب الدين، از عالمان و برجستگان آن ديار بوده‌اند. فرزانه برومند راوند، علاوه بر پدر، از محضر بزرگان ديگرى استفاده كرده است. قطب الدين خوشه چين خرمن عالمانى است كه ثمره انديشه شان قرنهاى متمادى مشام انسانها را معطر ساخته است. افكار بزرگ شخصيتهايى چون شيخ صدوق رحمه الله، سيد مرتضى رحمه الله، سيد رضى رحمه الله و شيخ طوسى رحمه الله، در انديشه و تفكر او جاى پيدا كرده اند. بنابر آنچه در رياض العلماء آمده است، قطب الدين رحمه الله رواياتى از بزرگان حديث در شهرهاى اصفهان، خراسان و همدان شنيده و نقل كرده است و از اين روزنه مى‌توان به مسافرتهاى علمى‌او به شهرهاى مختلف پى برد. چنانكه قرار داشتن قبر شريف او در شهر قم، دليلى بر استفاده او از محضر استادان آن ديار است. برخى از استادان او عبارت اند از: ابو جعفر محمد بن على بن محسن حلبى، ابوالحسن محمد بن على بن عبدالصمد تميمى نيشابورى، سيد ابوالبركات محمد بن اسماعيل مشهدى و صفى الدين مرتضى بن داعى بن قاسم كه اكثر بزرگان و انديشه وران آن عصر در زمره استادان وى ميباشند. قطب راوندى رحمه الله خود به قرآن عشق مى‌ورزيد و در راه نشر معارف آن پرتلاش بود اما تأثير نفس قدسى استادش طبرسى بزرگ رحمه الله، در انديشه و آثار گران سنگ او نقش بسزايى داشت. راوندى رحمه الله دانشمند بزرگ و وارسته قرن ششم از چهره هاى درخشانى است كه فرزانگان بسيارى از محضر نورانى‌اش به فيض رسيده و دانش اندوخته و خود نيز شمع فروزان محافل علمى گرديده‌اند. از ميان انبوه جويندگان علم كه از خرمن فضل راوندى رحمه الله خوشه چينى كرده‌اند نام فرزندان وى درخششى ويژه دارد. او نه تنها در مسجد و منزل و مكتب بلكه در سفر و حضر، به-