زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٣٥ - زيارت عاشورا در كتاب مزار كبير

لي: أو في غفلة انت؟ أما علمت انّ الحسين بن عليّ عليه السلام قتل في مثل هذا اليوم»[١] ... تا آخر حديث‌

عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مى‌كند: روز عاشورا به محضر آن حضرت مشرف شدم و آن حضرت را با رنگى تيره و گرفته و محزون و در حالى كه اشكشان مانند دانه‌هاى لؤلؤ از چشمان مبارك جارى مى‌شد مشاهده نمودم، عرض كردم: اى پسر رسول خدا! خداوند چشمانتان را نگرياند، گريه شما به خاطر چيست؟ حضرت فرمود: آيا غافلى و نمى‌دانى كه حسين عليه السلام در مثل چنين روزى به مصائب مبتلا شده است؟ عرض كردم: اى سيد و آقاى من! نظرتان درباره روزه گرفتن در اين روز چيست؟ حضرت فرمودند: اين روز را روزه بدار؛ اما بدون اينكه آن را به پايان برسانى، افطار كن و بدون آنكه از پروردگار انتظار رحمت داشته باشى و آن را صوم كامل قرار نده و بعد از گذشت ساعتى از نماز عصر با جرعه آبى افطار كن.

عبداللَّه بن سنان مى‌گويد: پس امام صادق عليه السلام گريه كرد به طورى كه محاسنشان از اشك خيس شد و فرمودند: خداوند متعال، نور را در روز جمعه، مصادف با اول رمضان (بنابر تقدير خود) خلق كرد و ظلمت را در روز چهارشنبه مطابق با روز عاشورا (بنابر تقدير خود) خلق كرد و براى هر يك از امت‌ها آئين و راهى معين نمود. برترين عمل در اين روز لباس پاكيزه به تن كردن و به حالت تسلب خارج شدن است.

[١]- مزار بن المشهدى، ص ٤٧٣، باب ١٨؛ مصباح المتهجد، ص ٧٨٢؛ بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٦٣.