زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٤٧ - زيارت عاشورا منقول در مصباح الزائر

كردن بر قاتلين آن حضرت و بعد از آن، دو ركعت نماز كند و انجام دهد اين كار را در اوايل روز، پيش از زوال آفتاب؛ پس ندبه كند بر حسين عليه السلام و بگريد بر او و امر كند كسانى را كه در خانه‌اش هستند- هرگاه از ايشان تقيه نمى‌كند- به گريستن بر آن حضرت و بر پا دارد در خانه خود مصيبتى به اظهار كردن جزع بر آن حضرت و تعزيت بگويند يكديگر را به مصيبت ايشان به حسين عليه السلام. و من ضامن مى‌شوم در نزد خداوند كه اگر كسى اين عمل را انجام داد، تمام ثواب هايى كه ذكر كردم، براى او باشد. گفتم: فداى تو شوم! ضامن مى‌شوى اين ثواب‌ها را براى ايشان و كفيل مى‌شوى اين ثواب‌ها را؟ فرمود: بلى! من ضامن و كفيلم از براى كسى كه اين عمل را به جا آورد. گفتم كه چگونه يكديگر را تعزيت بگويند؟ فرمود كه مى‌گويند: «

أَعظَمَ اللَّهُ أُجُورَنا بِمُصابِنا بِالحُسَيْنِ عليه السلام وَجَعَلَنا وَإيّاكُمْ مِنَ الطّالِبِينَ بِثارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الإمامِ المَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله؛

يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجر و ثواب عزادارى ما را بر امام حسين عليه السلام قرار دهد ما و شما را از خواهندگان خون او، با ولى او، امام مهدى از آل محمد عليهم السلام و اگر بتوانى كه بيرون نروى آن روز را در پى حاجتى، چنان كن؛ زيرا آن روز، روز نحسى است كه برآورده نمى‌شود در آن حاجت مؤمن، و اگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براى او، و در آن خير و رشدى نخواهد ديد. البته هيچ يك از شما براى منزلش در آن روز چيزى را ذخيره نكند؛ پس هركه ذخيره كند در آن روز چيزى را، بركت نخواهد ديد در آن چيزى كه ذخيره نموده و مبارك نخواهد بود از براى اهلش. پس هرگاه اين عمل را به جاى آوردند، بنويسد حق‌