زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٤٨ - زيارت عاشورا منقول در مصباح الزائر

تعالى براى ايشان ثواب هزار حج، هزار عمره و هزار جهاد كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه و آله انجام داده باشد و از براى او است مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبر، رسول، وصى، صديق و شهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد، از زمانى كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را، تا زمانى كه قيامت به پاى شود.

صالح بن عقبة و سيف بن عميرة نقل كرده‌اند از علقمة بن محمد حضرمى كه گفت، به حضرت باقر عليه السلام عرض كردم: كه تعليم فرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز، هرگاه زيارت كنم آن جناب را از نزديك و دعايى كه بخوانم آن را هرگاه زيارت نكنم او را از نزديك و بخواهم اشاره كنم به سلام به سوى او از شهرهاى دور و از خانه‌ام.

امام عليه السلام فرمود: اى علقمه! هرگاه تو به جاى آوردى آن دو ركعت نماز را (نماز زيارت)، بعد از آنكه اشاره كنى به سوى آن حضرت به سلام، پس بگو در وقت اشاره به آن حضرت بعد از گفتن تكبير، اين قول؛ يعنى زيارت آتيه را، پس به درستى كه تو هرگاه گفتى اين قول را به تحقيق كه دعا كرده‌اى به آن چيزى كه دعا مى‌كند كسى كه شهيد شده باشد با امام حسين عليه السلام، تا مشاركت كنى ايشان را در درجات ايشان و شناخته نشوى مگر در جمله شهيدانى كه شهيد شده‌اند با آن حضرت، و نوشته شود براى تو ثواب زيارت هر پيغمبر و رسولى و ثواب زيارت هر كس كه زيارت كرده حسين عليه السلام را، از روزى كه شهيد شده است، سلام خدا بر آن حضرت عليه السلام و بر اهل بيتش عليهم السلام باد.

«قال صالح بن عقبة و سيف بن عميرة: قال علقمة بن محمد