زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٤٢ - زيارت عاشورا منقول در مصباح الزائر

كسى كه امام حسين عليه السلام را در روز عاشورا، در حالى كه عارف به حقش باشد زيارت كند، مانند كسى است كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد.

و يروى في حديث مرفوع اختصرناه عن عبداللَّه بن سنان قال:

دخلت على سيدي أبي عبداللَّه جعفر بن محمد الصادق عليه السلام يوم عاشوراء فألقيته كاسف اللون، ظاهر الحزن، و دموعه تنحدر من عينيه كاللؤلؤ المتساقط، فقلت: يا ابن رسول اللَّه، مِمّ بكاؤك، لا أبكى‌ اللَّه عينيك؟

فقال لى: «أو في غفلة أنت، أما علمت أن الحسين بن على اصيب في مثل هذا اليوم؟»[١] .... تا آخر حديث‌

در حديث ديگر دارد: «

وجبت له الجنة

». فرمود: بهشت بر او واجب مى‌شود.

و عن الصادق عليه السلام: «من زار الحسين عليه السلام في يوم عاشوراء وبات عنده كان كمن استشهد بين يديه؛[٢]

كسى كه زيارت كند سيدالشهدا عليه السلام را در روز عاشورا و بماند آن شب را در نزد سيدالشهدا عليه السلام مانند كسى است كه در ميان دو دست حضرت عليه السلام، شهيد شده باشد».

عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مى‌كند: روز عاشورا به محضر آن حضرت مشرف شدم و آن حضرت را با رنگى تيره و گرفته و حزنى كه در چهره، ظاهر بود و اشكى كه همچون دانه‌هاى لؤلؤ از چشمان مبارك جارى بود مشاهده نمودم، عرض كردم: اى پسر رسول خدا! خداوند چشمانتان را نگرياند، گريه شما به سبب چيست؟

حضرت فرمود: آيا غافلى و نمى‌دانى كه حسين عليه السلام در مثل چنين روزى‌

[١]- مصباح الزائر، الفصل العاشر، ص ٢٦٢.

[٢]- مصباح المتهجد، ص ٧٧٢؛ كامل الزيارات، ص ٣٢٣؛ وسائل الشيعة، ج ١٠، ص ٣٧٢.