زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٣١ - مصباح المتهجد و سلاح المتعبد

امام صادق عليه السلام بودم ايشان از اين مكان آن حضرت را زيارت نمود.

آن گاه شروع به خواندن زيارت عاشورا كرد و بعد از تمام شدن زيارت، «دعاى علقمه» را كه پس از آن زيارت عاشورا مى‌خوانند، خواند.

سيف بن عميرة مى‌گويد، به صفوان گفتم: وقتى علقمة بن محمد زيارت عاشورا را براى ما نقل كرد اين دعا را نگفت.

صفوان گفت: در خدمت امام صادق عليه السلام به اين مكان آمديم چون آن حضرت زيارت عاشورا خواندند، پس از خواندن دو ركعت نماز، اين دعا را نيز خواندند. آن گاه حضرت به من فرمودند: اى صفوان! مواظب اين زيارت و دعا باش و اينها را بخوان، كه من ضامن مى‌شوم هر كس اين زيارت و دعا را، چه از دور و چه از نزديك بخواند، زيارتش مقبول شود، سعيش مشكور گردد، سلامش به آن حضرت برسد، حاجت او از سوى خداوند برآورده شود و به هر مرتبه‌اى كه بخواهد برسد و او را نوميد برنگردانند. اى صفوان! من اين زيارت را با اين ضمان از پدرم يافتم و پدرم از پدرش، على بن الحسين عليه السلام با همين ضمان و او از امام حسين عليه السلام با همين ضمان از برادرش امام حسن عليه السلام با همين ضمان و امام حسن عليه السلام از پدرش اميرالمؤمنين عليه السلام با همين ضمان و اميرالمؤمنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله با همين ضمان و رسول خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل با همين ضمان و جبرئيل اين زيارت را با همين ضمان از خداى عز وجل يافت و خداى عز وجل به ذات خود قسم خورده است كه هر كس حسين عليه السلام را با اين زيارت، از دور يا از نزديك، زيارت كرده و با اين دعا، دعا كند،