زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٢١٧ - لعن از ديدگاه قرآن
«أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً».[١]
آنها كسانى هستند كه خداوند لعنت شان كرده و هركه به لعنت خدا گرفتار آيد، هرگز براى او ياورى نخواهى يافت.
«لَعَنَهُ اللَّهُ وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً».[٢]
خداوند او (ابليس) را لعنت كرد و او گفت: من از بندگان تو بهرهاى معيّن را خواهم گرفت.
«فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ».[٣]
پس چون (بنىاسرائيل) پيمان شكستند، آنان را لعنت كرديم و دلهايشان را سخت گردانيديم (كه موعظه در آنها اثر نكرد)، آنها معانى اصلى كلمات (كتاب الهى) را تغيير مىدادند و از بهره آن كلمات كه به آنها پند داده شد (در تورات) قسمتى را از دست دادند و همواره بر خيانتكارى و نادرستى آنان آگاهى مىيابى؛ مگر اندكى از آنان، پس تو از ايشان درگذر و كار بدشان را عفو كن (كه تحقيقاً) خدا نيكوكاران را دوست مىدارد.
«قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ غَضِبَ عَلَيْهِ وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ عَنْ
[١]- سوره نساء، آيه ٥٢.
[٢]- همان، آيه ١١٨.
[٣]- سوره مائده، آيه ١٣.