زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٢٣ - مصباح المتهجد و سلاح المتعبد

صفوان گفت: با آقايم، امام صادق عليه السلام وارد اين مكان شديم، و حضرت مثل همين عملى كه در اين زيارت انجام داديم، انجام داد و دعا فرمود در هنگام وداع، به همين دعا بعد از آنكه نماز خواند به همان شكلى كه ما نماز خوانديم، و وداع كرد به همين شكلى كه ما وداع كرديم. سپس صفوان گفت، امام صادق عليه السلام به من فرمود: اين زيارت را انجام بده و دعا كن به اين دعا و زيارت كن به اين زيارت و همانا من در نزد خداوند متعال ضمانت مى‌كنم بر هر كسى كه اين زيارت را انجام دهد و اين دعا را بخواند چه از راه دور و چه نزديك، كه زيارتش مقبول گردد، تلاش و سعى او مرضى خداوند شود، سلام او به سيدالشهدا عليه السلام برسد و حاجت او برآورده گردد از طرف خداوند، هر حاجتى كه باشد.

اى صفوان! اين زيارت- زيارت عاشورا- را ديدم با همين ضمانتى كه نقل كردم از پدرم و پدرم از پدرش، على بن الحسين و او هم از حسين عليه السلام نقل كرد و حسين هم از برادرش، حسن و او هم از اميرالمؤمنين و حضرت هم از رسول خدا و ايشان هم به همين ضمانت از جبرئيل، و جبرئيل هم به همين ضمان از خداوند عالم نقل فرمود:

همانا خداوند عالم بر خود لازم كرده كه هركس زيارت كند حسين عليه السلام را به اين زيارت چه از راه دور و چه نزديك و دعا كند به اين دعا، همانا من قبول مى‌كنم زيارت او را و شفاعت مى‌كنم و مى‌پذيرم حاجت او را هر چه باشد. و از درگاه من برنمى‌گردد نا اميد، و بر مى‌گردانم او را خوشحال، در حالى كه چشمانش روشن باشد به رسيدن به حاجاتش، رسيدنش به بهشت و آزاديش از جهنم. و مى‌پذيرم دعاى او را در حق‌