زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٢٨ - مصباح المتهجد و سلاح المتعبد

امام مهدى از آل محمد عليهم السلام. و آن‌گاه امام عليه السلام فرمود: اگر بتوانى كه بيرون نروى آن روز را در پى حاجتى، چنان كن؛ زيرا آن روز، روز نحسى است، كه برآورده نمى‌شود در آن حاجت مؤمن و اگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براى او، و در آن خير و رشدى نخواهد ديد.

ذخيره نكند از شما براى منزلش در آن روز چيزى را؛ پس هر كه ذخيره كند در آن روز چيزى را، بركت نخواهد ديد، در آن چيزى كه ذخيره نموده، و مبارك نخواهد بود بر اهلش. پس هرگاه به جاى آوردند اين عمل را، بنويسد حق تعالى براى ايشان ثواب هزار حج، هزار عمره و هزار جهاد، كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه و آله انجام داده باشد و از براى او است مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبر، رسول، وصى، صديق و شهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد، از زمانى كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را، تا زمانى كه به قيامت پاى شود.

سند دوم: «

صالح بن عقبة و سيف بن عميرة عن علقمة بن محمد الحضرمى عن الامام الباقر عليه السلام‌

». در روايت دارد: «

قال صالح بن عقبة وسيف بن عميرة قال علقمة بن محمد الحضرمى‌

»؛ يعنى دو نفر ناقل زيارت از علقمة بن محمد الحضرمى هستند، يكى صالح بن عقبة و ديگرى سيف بن عميره.

ابوجعفر، محمد بن حسن بن على طوسى، معروف به شيخ طوسى اصل سند زيارت عاشورا را اين گونه نقل مى‌فرمايد:

«قال صالح بن عقبة وسيف بن عميرة: قال علقمة بن محمد الحضرمي قلت لأبى جعفر عليه السلام: علمني دعاء أدعو به ذلك اليوم إذا أنا زرته من‌