زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٤٤٠ - زيارت عاشورا در قرون متماديه

٤٤- آيت اللَّه جعفر سبحانى در جزوه‌اى تحت عنوان (سند زيارت عاشورا) به بررسى سند زيارت عاشورا پرداخته‌اند.[١]

[١] فقيه مقدس، ميرزاى تبريزى قدس سره دو دستمال سياه داشتند كه در ايام عزا با خود به مجالس روضه برده و هنگام ذكر مصيبت، اشك هايشان را با آن خشك مى‌كردند و همواره از دستمال ها مواظبت كرده و بعد از فراغت از مجالس، در جاى خاص قرار مى‌دادند و بارها به فرزندان خود مى‌گفتند:« اگر من از دنيا رفتم، اين دستمال ها را در كفن من قرار دهيد.» بعداز رحلت ايشان، فرزندانشان قبل از تكفين، هر چه جستجو كردند، دستمال‌ها را پيدا نكردند تا آنكه نوبت به كفن كردن مرحوم ميرزا قدس سره رسيد. همين كه كفن را باز كردند، ناگهان مشاهده شد دستمال ها در كفن است و معلوم شد كه مرحوم ميرزا قدس سره قبل از رفتن به بيمارستان( كه آخرين بسترى ايشان بود و در همان بيمارستان از دنيا رفتند) دستمال ها را در كفن خود قرار داده‌اند. يكى از دستمال ها را در دست راست مرحوم ميرزا قدس سره و ديگرى را بر سينه مباركشان قرار دادند و دستمالى كه مرحوم ميرزا قدس سره سال ها اشك هايشان را با آن پاك مى‌كردند، و بارها مى‌گفتند اگر چيزى داشته باشم كه در آخرت به درد من بخورد، همين دو دستمال است كه سال‌ها به عشق اهل بيت عليهم السلام اشك ريخته‌ام، همراه ايشان به خاك سپرده شد تا به گفته مرحوم ميرزا قدس سره، اين دستمال ها شاهد و فريادرسى در قبر و قيامت باشد؛ زيرا كه ايشان سال‌هاى متمادى با اين دستمال چشمان پر اشك خود در مصائب اهل بيت عليهم السلام را پاك مى‌كردند و معتقد بودند كه اين دستمال‌ها دادرس ايشان خواهند بود و بدين وسيله پيامى به همه دادند كه بايد در دنيا تا مى‌توان بر مظلوميت اهل بيت عليهم السلام ابراز احساسات كرد تا اين عرض ارادت‌ها فريادرسى باشد در قبر و قيامت.