زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٢٠ - مصباح المتهجد و سلاح المتعبد

نروى آن روز را در پى حاجتى، چنان كن؛ زيرا آن روز، روز نحسى است، كه برآورده نمى‌شود در آن حاجت مؤمن و اگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براى او، و در آن خير و رشدى نخواهد ديد.

ذخيره نكند از شما براى منزلش در آن روز چيزى را؛ پس هر كه ذخيره كند در آن روز چيزى را، بركت نخواهد ديد، در آن چيزى كه ذخيره نموده، و مبارك نخواهد بود بر اهلش. پس هرگاه به جاى آوردند اين عمل را، بنويسد حق تعالى براى ايشان ثواب هزار حج، هزار عمره و هزار جهاد، كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه و آله انجام داده باشد و از براى او است مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبر، رسول، وصى، صديق و شهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد، از زمانى كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را، تا زمانى كه به قيامت پاى شود.

صالح بن عقبة و سيف بن عميرة نقل مى‌كنند كه، علقمة بن محمد حضرمى گفت، به حضرت باقر عليه السلام عرض كردم: تعليم فرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز، هرگاه زيارت كنم آن جناب را از نزديك، و دعايى كه بخوانم آن را هرگاه زيارت نكنم او را از نزديك، و بخواهم اشاره كنم به سلام به سوى او از شهرهاى دور و از خانه‌ام. به من فرمود:

اى علقمه! هرگاه تو به جاى آوردى آن دو ركعت نماز را بعد از آنكه اشاره كردى به سوى آن حضرت به سلام، پس در وقت اشاره به آن حضرت، بعد از گفتن تكبير، اين قول- زيارت عاشورا- را بگو؛ پس به درستى كه تو هرگاه گفتى اين قول را، به تحقيق كه دعا كرده‌اى به آن چيزى كه دعا مى‌كند كسى كه شهيد شده باشد با امام حسين عليه السلام، تا