زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٣٧٩ - كتاب مزار كبير (مزار ابن المشهدى)

مى‌كنم آنچه كه در مورد زيارت پيامبر عظيم الشأن صلى الله عليه و آله وارد شده؛ زيرا كه آن جناب در فضل و شرف بر ساير ذوات مقدسه تقدم دارد و اميد دارم كه خداوند مرا در اين امر موفق گرداند و حاجات كسانى كه به اين ادعيه پناه مى‌آورند، برآورده فرمايد و مشكلات آنها را به لطف خود آسان گرداند. همانا فضل او تنها پناه و ملجأ براى همگان است و هيچ اميدى جز به لطف او نمى‌باشد، اوست كه شنونده و جواب‌دهنده است.

مرحوم ابن مشهدى رحمه الله در دو موضع از كتاب «مزار» زيارت عاشورا را نقل نموده است.

موضع اول: مرحوم ابن مشهدى رحمه الله ذكر نموده زيارت عاشورا را در زيارات حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام و آن زيارت پنجم و ششم كتاب «مزار كبير» مى‌باشد. و در اين مقطع از كتاب به زيارت عاشورا اشاره كرده و در ذيل زيارتى كه صنوان از شيخ طوسى رحمه الله با كلمه «يا اللَّه يا اللَّه ...» روايت شروع كرده كه در نزد عرف به «دعاى صفوان» معروف مى‌باشد و در بين عوام مؤمنين اين دعا را «دعاى علقمه» مى‌گويند، اكنون عين عبارت مرحوم مشهدى رحمه الله را نقل مى‌كنيم:

«زيارت ديگرى كه براى اميرالمؤمنين و امام حسين بن على عليه السلام روايت شده است:

روايت نمود محمد ابن خالد طيالسى از سيف ابن عميرة و سيف بن عميرة مى‌گويد: بيرون رفتم با صفوان بن مهران جمال و جمع ديگرى از اصحاب به سوى نجف بعد از آنكه حضرت صادق عليه السلام وارد