[١]- سيد رضى الدين، على بن موسى بن جعفر بن طاووس رحمه الله، از نوادگان امام حسن مجتبى وامام سجاد عليهما السلام مى‌باشد و در روز ١٥ محرم سال ٥٨٩ هجرى در شهر« حله» به دنيا آمد. جد هفتم ايشان مرحوم محمد بن اسحاق رحمه الله، كه به دليل زيبايى و ملاحتش به« طاووس» مشهور شده بود، از سادات بزرگوار مدينه محسوب مى‌شد. پدر او، مرحوم موسى بن جعفر رحمه الله نيز، از روات بزرگ حديث است كه روايات خود را در اوراقى نوشته بود و بعد از او، فرزندش آنها را جمع آورى نموده و با نام« فرقة الناظر و بهجة الخاطر مما رواه والدى موسى بن جعفر» آن را منتشر نمودند. مادر او نيز دختر مرحوم ورام بن ابى فراس رحمه الله، از بزرگان علماى اماميه بود.

او مدت دو سال و نيم به تحصيل فقه پرداخت و پس از آن خود را از استاد بى نياز ديد و بقيه كتب فقهى عصر خويش را به تنهايى مطالعه نمود. ابن طاووس رحمه الله كه از محضر اساتيد حله استفاده كافى و لازم را برده بود، براى استفاده از علماى ديگر شهرها عزم سفر نمود. او ابتدا به كاظمين رفت. پس از مدتى ازدواج نمود و ساكن بغداد شد. مدت ١٥ سال در شهر بغداد به تربيت شاگردان و تدريس علوم مختلف پرداخت. ورود سيد رحمه الله به بغداد سال ٦٢٥ هجرى بوده است. سيد رحمه الله كه براى پذيرش پست‌هاى حكومتى تحت فشار دولت عباسى قرار گرفته بود از بغداد به حله، زادگاه خودش، مراجعت كرد. سيد رحمه الله مدت سه سال نيز در جوار امام هشتم عليه السلام به سر برد. سپس به نجف و كربلا هجرت كرده و در هر كدام حدود ٣ سال مقيم شد. در اين زمان علاوه بر تربيت شاگردان و تدريس علوم مختلف، همت اصلى خويش را بر سير و سلوك و كسب معنويات قرار داد.

مادر پدرش نيز نوه شيخ طوسى رحمه الله مى‌باشد و به همين دليل سيد گاهى مى‌گويد:« جدى ورام بن أبى فراس رحمه الله» و گاهى مى‌گويد:« جدى الشيخ الطوسى رحمه الله» برادرها و برادر زاده‌ها و فرزندان او نيز از علماى بزرگوار شيعه بوده‌اند. ابتداى تحصيلات سيد ابن طاووس رحمه الله در شهر-