زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٧١ - ترجمه زيارت عاشورا

خدا مقام بلند محمود، آبرومندى رتبه و منزلت رفيع است و وسيله خداييد.

حال كه من از زيارت شما باز مى‌گردم، منتظر برآمدن قطعى حاجت و روا شدن آن از لطف خدا هستم به واسطه شفاعتى كه شما به درگاه حق در اين باره برايم مى‌فرماييد.

پس اى خدا! نااميد نشوم و از اين سفر زيارت به زيان و حرمان باز نگردم؛ بلكه از آن درگاه كرم، با فضيلت، رستگارى، فيروزى، اجابت دعاها و برآورده شدن تمام حاجاتم باز گردم و با شفاعت به درگاه حق برگردم بر آنچه مشيت خدا قرار گرفته و هيچ جنبش و نيرويى جز به خواست خدا نيست، كارم را به خدا واگذار مى‌كنم و پشت و پناهم را خدا قرار مى‌دهم و بر خدا توكّل مى‌كنم.

پيوسته مى‌گويم كه خدا مرا بس و كافى است، كه خدا هر كه او را به دعا بخواند مى‌شنود و مرا جز درگاه شما بزرگوارانم كه اولياى خداييد، درى ديگر نيست.

آنچه پروردگارم خواسته، وجود يابد و آنچه نخواسته وجود نخواهد يافت و هيچ جنبش و نيرويى جز به خواست خدا وجود ندارد.

من شما دو بزرگوار را اينك وداع مى‌گويم و خدا اين زيارت را آخرين عهدم به زيارت شما قرار ندهد.

من بازگشتم، اى آقاى من، اى اميرالمؤمنين! و اى آقاى من، اى ابا عبداللَّه! و سلام و تحيت من، مادام كه شب و روز پيوسته به يكديگرند