زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٩٧ - ذكر زيارت عاشورا در كتاب زاد المعاد

اگر برآورده شود، مبارك نخواهد بود از براى او و در آن خير و رشدى نخواهد بود. البته هيچ يك از شما براى منزلش در آن روز چيزى را ذخيره نكند پس هر كه ذخيره كند در آن روز چيزى را بركت نخواهد ديد در آن چيزى كه ذخيره نموده، و مبارك نخواهد بود از براى او در اهلش، كه ذخيره براى آنها نهاده؛ پس هرگاه به جاى آوردند اين عمل را، حق تعالى براى ايشان ثواب هزار حج، هزار عمره و هزار جهاد كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه و آله انجام داده باشد بنويسد و از براى او است مزد و ثواب مصيبت هر پيغمبر، رسول، وصى، صديق و شهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد از زمانى كه حق تعالى دنيا را خلق فرموده تا زمانى كه قيامت به پاى شود.

صالح بن عقبة و سيف بن عميرة از علقمة بن محمد حضرمى نقل مى‌كنند كه به حضرت باقر عليه السلام عرض كردم: تعليم فرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز، هرگاه زيارت كنم آن جناب را از نزديك و دعايى كه بخوانم آن را هرگاه زيارت نكنم او را از نزديك و بخواهم اشاره كنم به سلام به سوى او از شهرهاى دور و از خانه‌ام پس ايشان به من فرمود: اى علقمه! هرگاه تو به جا آوردى آن دو ركعت نماز را، بعد از آنكه اشاره كنى به سوى آن حضرت به سلام، پس بگو در وقت اشاره به آن حضرت، بعد از گفتن تكبير، اين قول؛ يعنى زيارت آتيه را، پس هرگاه گفتى اين قول را، به درستى كه همان دعايى را خوانده‌اى كه شهيدان در ركاب امام حسين عليه السلام خوانده‌اند. تا مشاركت كنى ايشان را در درجات ايشان و شناخته نشوى مگر در زمره شهيدانى كه شهيد