زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٢٧ - مصباح المتهجد و سلاح المتعبد

در روز قيامت با ثواب دو هزار حج، دو هزار عمره و دو هزار جهاد، كه ثواب آنها مثل ثواب كسى باشد كه حج، عمره و جهاد كند در خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمه طاهرين عليهم السلام. راوى گفت، عرض كردم: فدايت شوم! چه ثواب است از براى كسى كه در شهرهاى دور از كربلا باشد و او را رفتن به سوى قبر آن حضرت، در مثل اين روز ممكن نباشد؟

فرمود: هرگاه چنين باشد، بيرون رود به سوى صحرا يا بالا رود بر بام بلندى در خانه خود و اشاره كند به سوى آن حضرت به سلام، و جهد كند در نفرين كردن بر قاتلين آن حضرت و بعد از آن دو ركعت نماز در اوايل روز، پيش از زوال آفتاب، بخواند پس ندبه كند بر حسين عليه السلام و بگريد بر او و امر كند كسانى را كه در خانه‌اش هستند- هرگاه از ايشان تقيه نمى‌كند- به گريستن بر آن حضرت، و بر پا دارد در خانه خود مصيبتى به اظهار كردن جزع بر سيدالشهدا عليه السلام، و به يكديگر تسليت بگويند. سپس امام عليه السلام فرمود: من ضامن مى‌شوم در نزد خداوند كه اگر كسى اين عمل را انجام داد، تمام ثواب‌هايى كه ذكر كردم، براى او اعطا شود. گفتم: فداى تو شوم! ضامن مى‌شوى اين ثواب‌ها را براى ايشان و كفيل مى‌شوى اين ثواب‌ها را؟ فرمود: بلى! من ضامن و كفيلم از براى كسى كه اين عمل را به جا آورد. گفتم: چگونه يكديگر را تعزيت بگويند؟ فرمود كه مى‌گويند: «

أَعظَمَ اللَّهُ أُجُورَنا بِمُصابِنا بِالحُسَيْنِ عليه السلام وَجَعَلَنا وَإيّاكُمْ مِنَ الطّالِبِينَ بِثارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الإمامِ المَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله؛

يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجرهاى ما را به مصيبت امام حسين عليه السلام و قرار دهد ما و شما را از طلب كنندگان خون او، با ولى او،