زيارت عاشورا فراتر از شبهه - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٤٦٤

تلاش بزرگان، كتب اربعه تدوين شد كه هم اكنون اين كتب؛ يعنى الكافى، تهذيب، استبصار، من لا يحضره الفقيه منبع مراجعه‌ى علماى بزرگ مى‌باشد.

از زمان غصب خلافت و تخلف از فرامين رسول خدا صلى الله عليه و آله، هجوم به خانه‌ى حضرت فاطمه‌ى زهرا عليها السلام، خانه نشين كردن امام شيعيان، على بن ابى طالب عليه السلام و تبعيد ياران راستين اسلام، فشار بر شيعيان و مخلصين درگاه اهل بيت عليهم السلام به واسطه‌ى مخالفين روز به روز بيشتر شد و عرصه را بر شيعيان تنگ‌تر كردند. در شام كه دورترين نقطه‌ى خلافت اسلامى بود بنى‌اميه لعنة اللَّه عليهم ريشه دواند و قدرت گرفت و جانشين رسول خدا صلى الله عليه و آله را بر روى منابر مورد لعن قرار داده و با به شهادت رساندن دخت رسول خدا صلى الله عليه و آله فاطمه‌ى زهرا عليها السلام و على بن ابى طالب عليه السلام، وصى برحق رسول اكرم صلى الله عليه و آله هرآنچه كه توانستند بر سر اسلام آوردند. به طورى كه دو ريحانه‌ى رسول خدا صلى الله عليه و آله، امام حسن و امام حسين عليهما السلام را با بدترين آزارها به شهادت رساندند.

امام باقر عليه السلام فرمود:

ذلت و خوارى شيعه، بلاى مهم و كشتار، پس از شهادت امام حسن عليه السلام و در زمان معاويه اتفاق افتاد. در هر شهرى شيعيان ما را مى‌كشتند و دست و پاى افراد را، حتى به گمان شيعه بودن آنان، قطع مى‌كردند. هركسى به ما اظهار محبت مى‌نمود، به زندان مى‌رفت.

اموالش را غارت، و خانه‌اش را خراب مى‌كردند و اين بلا و مصيبت‌