انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٥ - شفارش به صبر

نكته چهارم: از تحقير، توهين واتهامات ناراحت نشوند.

نكته پنجم: صبر و مقاومت داشته باشند.

نكته ششم: در هيچ شرايطى صحنه را ترك نكنند.

نكته هفتم: اگر در ظاهر شكست خوردند سست و نااميد نشوند.

«فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا»

بعضى از مفسرين صبر جميل را به" ادامه و استمرار" معنى كرده‌اند. يعنى رسول من ادامه بده، مأيوس نباش، مقاومت كن كه پيروزى در أثر صبر و مقاومت به‌دست مى‌آيد. يك مبلّغ دينى بايد خيلى مقاومت داشته باشد و هر كارى را كه انجام مى‌دهد به نيت قربت انجام دهد. متأسفانه عده‌اى از علماى بزرگوار فقط به اين فكر هستند كه چه‌مقدار پول به‌دست‌شان مى‌آيد، چه‌مقدار مردم به آنان احترام دارند؛ اگر احترام مردم نسبت به آن‌ها ضعيف بود و پول زياد هم به‌دست‌شان نيافتاد، صحنه را ترك مى‌كنند. اين عده از علماى دينى، به‌درد اسلام نمى‌خورند؛ چرا كه آن‌ها احساس مسئوليت ندارند و اين‌ها در واقع، دسته‌اى از تاجران است كه هميشه به فكر تجارت خود هستند، نه به فكر ترويج دين. البته عده‌اى از علماى دل‌سوز و متديّن نيز وجود دارند كه با صداقت كامل، بدون توقع و طمع براى اصلاح جامعه زحمت مى‌كشند؛ نه به پول فكر مى‌كنند و نه از مردم چيزى را توقع دارند. در مرحله عمل نيز آن‌چه را كه براى مردم مى‌گويند خود نيز انجام مى‌دهند و به آن عمل مى‌كنند. اين دسته هميشه با صبر و مقاومت، با مشكلات مبارزه مى‌كنند و با اخلاق نيكو و بازبان نرم با مردم صحبت مى‌كنند. اگر كسى به حرف آن‌ها گوش نداد، زود نا اميد نمى‌شوند و به مقاومت خود ادامه مى‌دهند؛ اين دسته واقعاً قابل تقديراند و در قيامت نيز در نزد خداوند جل جلاله أجر و مقام دارند.