انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٣ - عروج ملائكه و روح

قيامت، بايد هزاران مرتبه از كره زمين بزرگ‌تر باشد. «قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ، لَمَجْمُوعُونَ إِلى‌ مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ»[١] بگو در حقيقت، اولين و آخرين، همه، به‌طور قطع، در موعد مقرر و در روز معلوم، دور هم جمع مى‌شوند.

كره قيامت، از نظر حجم بسيار بزرگ است و از نظر حركت وضعى بسيار كند است. لذا روز آن نيز طولانى است. اگر مراد از اين روز كه پنجاه هزارسال درازى دارد، روز قيامت باشد؛ ممكن است همان‌گونه كه بعضى از مفسّرين نيز گفته‌اند، اين روز، روز قيامت باشد و آيه بعد نيز اين موضوع را به نحوى تأييد مى‌كند؛ ولى به‌نظرمن، بعيد است كه مراد از اين روز طولانى، روز قيامت باشد و بنا به دلايلى نبايد روز قيامت پنجاه هزار سال طول داشته باشد؛ اگر روز قيامت چنين طولانى باشد به اين معنى است كه حساب انسان‌ها نيز پنجاه هزارسال طول مى‌كشد و چنين چيزى منطقى به‌نظر نمى‌رسد؛ زيرا در روز قيامت، امكانات بسيار مدرن و پيش‌رفته وجود دارد كه بسيار سريع حساب مردم را تصفيه مى‌كند.

امروز در دنياى مادى، حساب‌هاى مردم كمپيوترى اجرا مى‌شود و نسبت به سال‌هاى قديم، بسيار سريع و فشرده صورت مى‌گيرد؛ پس چگونه ممكن است كه حساب روز قيامت اين چنين با كُندى صورت گيرد؟ به‌نظر من حساب روز قيامت، هزاران مرتبه سريع‌تر از حساب دنيا بايد صورت بگيرد. «وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً»[٢] براى اين‌كه در آن روز، زمين شهادت مى‌دهد، اعضا و جوارح بدن شهادت مى‌دهد. بنابراين بعيد است‌

[١] - واقعه/ آيات ٤٩/ ٥٠

[٢] - اسراء/ آيه ١٣