در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٩٩ - اهميت تفسير به ترتيب نزول

نزول شريفتر است. و كسى كه اين‌ها را نشناسد و نتواند بين آنها تميز دهد، روا نباشد درباره كتاب الهى سخن بگويد.»[١]

بين مؤلفان علوم قرآنى مشهور است كه على (ع) قرآن را براساس ترتيب نزول تنظيم نمودند. هر چند تفصيل قضيه را بايد در كتاب‌هاى علوم قرآنى جستجو نمود، ولى ما خلاصه اقوال را از كتاب «تاريخ القرآن» نوشته علامه محقق مرحوم ابوعبدالله زنجانى نقل مى‌كنيم:

«از بعضى روايات بر مى‌آيد كه اميرالمؤمنين (ع) قرآن را به ترتيب نزول، جمع‌آورى نمودند و منسوخ را بر ناسخ مقدم داشتند. «ابن اشته» در كتاب «المصاحف» از ابن سيرين نقل كرده است: كه على (ع) در قرآنش ناسخ و منسوخ را مشخص نموده ... و ابن حجر مى‌گويد: على (ع) پس از رحلت پيامبر (ص) قرآن را به ترتيب نزول جمع‌آورى نمود .... در شرح الكافى نوشته صالح قزوينى از كتاب سليم بن قيس هلالى چنين آمده: على (ع) بعد از وفات پيامبر (ص) در منزل ماند و توجه به جمع‌آورى و تأليف قرآن نمود و از خانه خارج نشد تا اين كه تمام قرآن را گرد آورد و ناسخ و منسوخ و نيز محكم و متشابه را در آن مشخص كرد. و شيخ مفيد (ره) در كتاب «الإرشاد» و «الرسالة السَّرويه» آورده است: على (ع) در قرآنش منسوخ را بر ناسخ‌

[١]. سيوطى، الإتقان، ج ١، ص ٢٢.