در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٠٢ - چند راه حل و تفسير آيات

كه ريشه‌اش استوار و شاخه‌اش در آسمان است؟ ميوه‌اش را هر دم به اذن پروردگارش مى‌دهد ... و مثل سخن ناپاك چون درختى ناپاك است كه از روى زمين كنده شده و قرارى ندارد.

بنابراين نهى از شجره منهيه، كنايه از نهى از ارتكاب معاصى و رفتن به سوى منكرات يا خلاف اولى (هر كس به‌اندازه شخصيت خود) مى‌باشد و منظور از برهنه شدن، رسوايى و بى‌آبرويى يا شرمندگى و سرافكندگى بعد از ارتكاب منهيات است كه طبعاً براى انسان پيش مى‌آيد، و مقصود از پوشانيدن بدن به وسيله برگ درختان، سعى و كوششى است كه انسان بعد از ارتكاب كارهاى ناشايست مى‌كند تا نزد ديگران رسوا و بى‌آبرو نشود و مستور بماند. مقصود از بهشت و جنت نيز، كنايه از آرامش روح و اطمينان خاطر است كه در سايه طهارت روح براى انسان بوجود مى‌آيد و هبوط و خروج از بهشت، حالت اضطراب خاطر و پشيمانى است كه در نتيجه تبعيت از هوى و هوس و تمايلات نفس براى انسان پيش مى‌آيد.

خلاصه اين كه اين كلمات، به طور استعاره و كنايه و تمثيل و تشبيه آورده شده است.

اين‌گونه تعبيرات در قرآن زياد آمده و در بعضى از موارد، در خود آيه قرينه‌اى وجود دارد كه بيان مى‌دارد كه آيه به عنوان مثال و تشبيه آورده شده است، مانند آيات سوره ابراهيم كه در بالا ذكر شد، و در پاره‌اى موارد در خود آيه قرينه وجود ندارد مانند: