در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٩ - ويژگى هاى قرآن

«بيان» ديگر در دسترس نيست. گفتم ٢٠٠- ٣٠٠ سال بيشتر از مرگ باب نگذشته است، چرا بايد كتابش به اين زودى ناياب شود؟ جواب ميدادند: اگر هم پيدا شود ديگر حجّيت ندارد؛ زيرا بايد مهر حفاظت شده روى آن خورده باشد. پس از مدتى نسخ‌هايى پيدا كردم كه الآن در كتابخانه دانشگاه مفيد نگهدارى ميشود، ولى مهر محفظى ندارد. نوع كتاب‌هاى مذهبى اين جورى است، ولى قرآن پس از گذشت ١٤٠٠ سال هنوز تازه است. قرآن در طول تاريخ اسلام هيچگاه متروك نشده است.

در تاريخ اسلام جايى ثبت نشده است كه مردم قرآن را به مدت ٥٠ سال يا ١٠٠ سال كنار گذاشتهباشند. اينطور نبوده است كه قرآن را در طاقچهها و موزهها بگذارند و با آن هيچكارى نداشته باشند. پيوسته قرآن را ميخواندند و هر چه را نميدانستند از پيامبر اكرم (ص) و صحابه و ائمه (ع) ميپرسيدند و عمل ميكردند و فكرشان را با آن تطبيق ميدادند.

٢- كثرت تفسير و مفسران‌

ويژگى دوم قرآن اين است كه از همان ابتداى نزول، تفسير قرآن نيز شروع شد. در همان زمان، عدهاى از پيامبر (ص) يا از امام و ابنعباس يا صحابه و بعدها از تابعين سؤال ميكردند كه مقصود اين آيه مثلا چيست؟ و آنها نيز جواب ميدادند. عدهاى اين سؤال و جوابها را بهصورت روايت حفظ كردند و انتقال دادند و تفاسير مأثور بر اساس همين روايات شكل گرفت. از آن زمان به بعد نيز در هر دوره، تفاسيرى‌