در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٨٢ - بحثى راجع به قرائات
دال را به خاطر تبعيت از (لام)، مكسور خواندهاند، يا در (مالك يوم الدين) برخى (ملك يوم الدين) به سكون «لام» قرائت كردهاند و برخى هم (ملك) را به كسر «لام» به صورت فعل خواندهاند.[١]
يكى از عواملى كه منجر به توحيد مصاحف توسط عثمان شد همين اختلاف قرائات بود كه باعث درگيرى ميان قومى با قوم ديگر مىشد و يك آيه را هر كس به نوعى قرائت مىكرد.
با اين وضع و با وجود روايات و قرائات مختلفى كه بيان شده چه بايد كرد و مردم هنگام قرائت، به كدام يك استناد و عمل كنند؟ مالك بخوانند يا مَلِك؟ آيا در حكم فرق نمىكند؟ و اگر كسى ملك يوم الدين گفت نمازش باطل است؟ اين بحث مفصلى دارد كه در اين مختصر نمىگنجد[٢] و به طور خلاصه مىتوان گفت: از امامان معصوم (ع) روايت شده (اقروا كما عُلّمتم)[٣] همانگونه كه ياد گرفتهايد بخوانيد. يا (اقرء كما يقرء الناس).[٤] همانطورى كه مردم مىخوانند بخوان.
و اگر ما بر طبق قرائتى كه مابين مردم متعارف شده است بخوانيم اشكالى ندارد، البته به شرطى كه آن قرائت شاذ و نادر نباشد. پس اگر در نماز (مالك يا ملك) بخوانيم صحيح است.
[١]. زمخشرى، كشاف، ج ١، ص ١١.
[٢]. ر. ك: خويى، البيان، ص ١٤٩؛ طبرسى، مجمع البيان، ج ١، ص ٥٠ ٤٩.
[٣]. حر عاملى، وسائل الشيعه، ج ٤، ص ٨٢١.
[٤]. همان.