در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٠٩ - چند راه حل و تفسير آيات
پس از ذكر مقدمه فوق، به بيان مطلب خويش مىپردازيم:
يكى از سورههايى كه در آن، از خلقت انسان سخن گفته شده است، سوره «اسراء» مىباشد. خداوند در اين سوره مىفرمايد: وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي القُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا* وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ ...[١]؛ و (ياد كن) هنگامى را كه به تو گفتيم: به راستى پروردگارت بر مردم احاطه دارد. و آن رويايى را كه بر تو نمايانديم، و (نيز) آن درخت لعنت شده در قرآن را جز براى آزمايش مردم قرار نداديم؛ و ما آنان را بيم مىدهيم، ولى جز بر طغيان بيشتر آنها نمىافزايد. و هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد ....
آيات مربوط به خلقت انسان در اين سوره، تا آيه ٦٥ ادامه مىيابد.
در تفسير آيه ٦٠ اين سوره، همه مفسرين دچار مشكل شدهاند. صاحب الميزان مىفرمايد: «هر يك از چهار بخش آيه، از لحاظ مفهوم، معلوم است، ولى از لحاظ مقصود و ارتباط به هم، به درستى معلوم نيست كه اين چه رويائيست كه پيامبر (ص) ديده و مقصود از شجره ملعونه چيست؟»
و پس از زحمات بسيار مىفرمايد: «مقصود از شجره ملعونه، بنياميه
[١]. سوره اسراء، آيه ٦٠- ٦١.