در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦٥ - ٢ آفرينش انسان
همگى سجدهاش كنيد. آن گاه همه فرشتگان سجده كردند جز ابليس، او كبر ورزيد و كافر شد. فرمود: اى ابليس چه چيز تو را از سجده كردن بر چيزى كه من آن را با قدرت خود آفريدهام مانع شد، آيا كبر ورزيدى يا برتر بودى؟ گفت: من از او بهترم؛ مرا از آتش آفريدى و او را از گل. فرمود: از اين جا خارج شو كه رانده شدى و تا روز قيامت به لعنت من گرفتار خواهى شد.
٢. وَ لَقَد خَلَقنكُم ثُمَّ صَوَّرنكُم ثُمَّ قُلنَا لِلمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِادَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبلِيسَ لَم يَكُن مِّن السَّاجِدِينَ* قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنهُ خَلَقْتَنِى مِن نَّار وَ خَلَقْتَهُ مِن طِين* قالَ فَاهبِط مِنهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَن تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخرُج إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ[١]؛ شما را آفريديم
آن گاه شكل داديم سپس به فرشتگان گفتيم: بر آدم سجده كنيد. همه سجده كردند جز ابليس كه از سجده كنندگان نبود. فرمود: چون تو را فرمان دادم چه چيز مانع سجده كردنت شد؟ گفت: من از او برترم؛ مرا از آتش آفريدهاى و او را از خاك. فرمود: از آن مقام فرو شو. حق تو نيست كه در آن مقام تكبر كنى؛ بيرون رو كه فرومايهاى.
٣. وَ إِذ قُلنَا لِلْملائِكَةِ اسْجُدُوا لِادَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبلِيسَ أَبَى* فَقُلنَا يا آدَمُ إِنَّ هَذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَ لِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الجَنَّةِ فَتَشْقَى[٢]؛
[١]. سوره اعراف، آيه ١١- ١٣.
[٢]. سوره طه، آيه ١١٦- ١١٧.