در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٢٠ - هدف دين

و حفظ مصالح واقعى او هدف ديگرى ندارد.

اديان است كه مى‌خواهد با تعاليم عاليه و دستورهاى سودمند و برنامه‌هاى اصلاحى خود، افراد و طبقات اجتماع را با روابط صحيح و محكم به هم بپيوندد و هر كس را به حقوق خود آشنا سازد، تعدى و تجاوز را ريشه كن كند، با ايجاد حسن تفاهم اختلاف را از ميان بردارد و اجتماع را به سوى سعادت و كمال هدايت نمايد.

اگر اديان آسمانى را بخواهيم خلاصه كنيم در سه كلمه خلاصه مى‌شوند: عقيده صحيح، اخلاق نيك، عمل صالح؛ پيداست اگر افراد اجتماع از نظر عقيده؛ اخلاق و عمل اصلاح شوند ديگر هيچ عيب و نقصى در آنها نخواهد ماند، بهترين شاهد براى مدعاى ما تاريخ درخشان اسلام است كه توانست حق و عدالت را اجرا كند، عربى را كه روزى حق حيات براى اولاد خود هم قائل نبود و او را بدون كوچك‌ترين جرمى با كمال قساوت و بى‌رحمى مى‌كشت و بر اين عمل ناپسند خود افتخار مى‌كرد به جايى رسانيد كه به هيچ قيمتى حاضر نبود كوچك‌ترين تجاوز به حقوق ديگران بكند.

منطق قرآن‌

خداوند در سوره بقره- آيه ٢١٣- مى‌فرمايد: «مردم (فطرتاً) گروه واحد بودند (ناچار بودند با هم زيست كنند و چون زندگى دسته‌جمعى قهراً منجر به اختلاف مى‌شد) پس خداوند پيغمبرانى را