در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١ - پيشگفتار
آينده شود؛ زيرا همه حق زندگى، حق كار و حق استفاده از طبيعت را دارند اگر مالكيت، حق است اينها نيز حق هستند. اين صحيح نيست كه نظام مالى جامعه طورى تنظيم شود كه همه چيز در اختيار يك بخش از مردم قرار بگيرد و ديگران چارهاى جز نوكرى و مزدورى يا كوچ كردن و در به در شدن و يا صدقه خورى و تكدى نداشته باشند.
... و براى اين كه حق حيات و زندگى از حقوق طبيعى و مسلم هر انسان است. حال با توجه به نيازهاى طبيعى و وابستگى وجودى انسان در حفظ حيات و ادامه زندگى، استفاده از طبيعت و منابع و مواهب آن حق مسلم هر انسان به شمار مىآيد و همه انسانها در اين حقوق با هم مساوى و برابرند وكسى را بر ديگران ترجيح نيست؛ بنابراين وقتى كه جمعيتى در سرزمينى زندگى مىكند همه افراد آن جمعيت در استفاده از طبيعت داراى حقوق مساوى مىشوند و هيچ كس نمىتواند با استفاده از قدرت و موقعيت خاص خود همه مواهب و منابع را به انحصار خود درآورده و ديگران را از حقوقشان محروم سازد.»
***** به هرحال براى اين كه دستيابى به اين مباحث براى عموم علاقمندان، آسان و بهتر گردد ابتدا درسهاى قرآنى از نوار پياده شد و از حالت گفتارى به نوشتارى تغيير يافت و بازنويسى شد. و منابع آن استخراج گرديد. و عناوين مناسبى براى مباحث انتخاب گرديد و سپس مقالاتى كه از معظمله در مباحث قرآنى به چاپ رسيده بود جمعآورى و با اصلاحاتى و بعضاً استخراج منابع به اين مجموعه