مى‌فرمايند: برويد اين فرعون را نصيحت كنيد شايد به راه بيايد. مطرح اين است كه فرعونها، آنهايى كه همه‌شان نفس فرعونى دارند، خيال نكنيد كه هم يك شخصى يا يك اشخاصى بودند، فرعون بودند. انسان تا تربيت اسلامى يا تربيت مكاتب توحيدى پيدا نكند، اين فرعونيت در باطنش است، شيطنت هم در باطنش هست، خودخواه است و اسلام براى اين آمده بود كه اين خودخواهيهايى كه مانع از وصولند، مانع از رسيدن به آن هدايت مطلقند، از پيش پاى مردم بردارند. در نقل است كه پيغمبر اسلام ديد يك عده‌اى را گرفته‌اند، اسير كرده‌اند دارند مى‌آورند، فرمود: كه ما بايد با زنجير اينها را به بهشت ببريم. آن قدر پيغمبر غصه مى‌خورد به اينكه اين مردم هدايت نمى‌شوند، كه خدا به او تسليت مى‌فرمايد كه‌ فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً. [١] قضيه، قضيه ايمان است نه قضيه گرفتن يك جايى و سلطه پيدا كردن به يك كشور است، قضيه اين است كه ايمان بياورند.

جمهورى اسلامى بايد مشى‌اش اين باشد كه هدايت كند مردم را. خدا ان شاء اللَّه اين منحرفينى كه الآن در كشور ما و ساير كشورهاى اسلامى هستند هدايت كند كه اينها به راه بيايند. اسلام مى‌خواهد كه مردم بيايند در تحت لواى او و آنها را از اين گرفتاريهايى كه دارند و سرگشته‌اند و حيرانند و اين ور و آن ور مى‌زند براى پيدا كردن كمال و خودشان هم ملتفت نيستند كمال مطلق چى هست، آمده است اينها را از اين سرگردانيها بيرون بياورد؛ همه را به يك راه مستقيم هدايت كند و تا آخر برساند. چرا از اين اسلام فرار مى‌كنند؟ در اسلام هر چه هست براى صلاح حال ملتهاست، براى صلاح حال بشر است.

اسلام مى‌خواهد اينهايى كه منحرف هستند اينها را برگرداند به يك راه راستى، به يك راه سلامتى، همه با هم برادر باشند، همه با هم دوست باشند، محبت داشته باشند، مثل اهل بهشت باشند كه‌ إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‌؛ [٢] برادرند همه، هيچ حقد و حسدى آنجا ديگر

[١] سوره كهف، آيه ٦: «اى رسول! نزديك است كه اگر امت تو، به قرآن ايمان نياورند جان عزيزت را از شدت حزن و تأسف بر آنان هلاك سازى»

[٢] بخشى از آيه ٤٧ سوره حجر: «با هم برادر و دوستدار هم؛ و روبروى يكديگر بر تخت عزت بنشينند».