صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٧ - كارشكنى و تضعيف يكديگر، عامل انحطاط و سقوط

تقليد كردند اينها از آنها يا نه ابتكار بوده، اين را من اطلاع ندارم؛ لكن على‌ اىّ حال، چه تقليد از ديگران بوده، و چه ابتكار خودشان بوده است، يك امر بسيار مشوّه بدى بود كه تلخى او در ذائقه بايد بماند تا آخر. و من اميدوارم كه كارهاى شما آن تلخيها را از ذائقه‌ها بزدايد.

كارشكنى و تضعيف يكديگر، عامل انحطاط و سقوط

و يك مطلبى كه باز مى‌خواهم عرض بكنم كه دنباله همين است، اين است كه الآن كشور ما اول عملش و اول كارش است. بحمد اللَّه تا حالا تمام آن چيزهايى كه يك حكومت لازم دارد، محقق شده است، لكن باز اول كار است. در اين اول كار يك ويژگى‌اى هست كه بعدها آن ويژگى ديگر ممكن است نباشد. حالايى كه از خارج و داخل به كشور ما هجوم مى‌شود، در داخل با طرحهاى مختلف قلمهاى مختلف، مجله‌هاى مختلف و گويندگان مختلف و اشخاصى كه شلوغ مى‌كنند در اين مملكت، ابتلا هست، و از خارج هم كه با قدرتهاى بزرگ، محل ابتلاى ما هست، ما اگر بخواهيم براى كشورمان، براى اسلام پيروزى حاصل بشود، بايد كارشكنى نكنيم از هم. بايد همه يكصدا باشيم. قضيه هدايت مسئله‌اى است، قضيه كارشكنى مسئله ديگر، هدايت بايد كرد. مركز همه قانونها و قدرتها مجلس است. مجلس هدايت مى‌كند همه را و بايد بكند، اما بناى بر اين نباشد كه مجلس دولت را ضعيف كند. و بناى بر اين هم نباشد كه دولت مجلس را ضعيف كند. تضعيف هر يك، تضعيف خودش هم هست. اگر رئيس دولت؛ رئيس جمهور تضعيف كند مجلس را، خودش قبل از مجلس سقوط مى‌كند. و اگر مجلس تضعيف كند دولت و رئيس جمهور و آنهايى كه اجرا مى‌خواهند بكنند، اين خودشان هم تضعيف مى‌شوند و امروز صلاح نيست. چنانچه در يكوقتى هم يك همچو مطلبى واقع بشود، آن هم يك جرم است. امروز اين مسأله، جرم بسيار بزرگ است. براى اينكه، در آن مواقعى كه مملكت ما ابتلا به اين مصايب ندارد، خوب يك كار خلاف است، اما كار خلافى نيست كه مملكت ما را تهديد به نابودى و شكست بكند. اما امروز