اينكه پيروز بشويم. ما بنا داريم به تكليف عمل كنيم. ما مكلفيم كه با ظلم مقابله كنيم. در پاريس هم كه مى‌آمدند، به من بعضى «خيرانديشان» و اشخاصى كه ملتفت قضايا نبودند مى‌گفتند كه نمى‌شود؛ ديگر امكان ندارد، ديگر شما يك فكرى مثلًا بكنيد كه يك تنازلى بكنيد، من به آنها مى‌گفتم ما تكليف داريم ادا مى‌كنيم، مى‌شود و نمى‌شود براى ما مطرح نيست. ما مكلفيم از طرف خداى تبارك و تعالى كه با ظلم مقابله كنيم؛ با اين آدمخوارها و با اين خونخوارها مقابله كنيم. ما به آن اندازه‌اى كه قدرت داريم مقابله مى‌كنيم؛ اگر پيروز شديم كه خوب، الحمد للَّه، و اگر پيروز هم نشديم، الحمد للَّه كه به تكليف عمل كرديم. مسلمين بايد خودشان را مكلف بدانند؛ گمان نكنند كه اگر پيروز نشدند، نيستيد پيروز. اگر معنويات ما محفوظ بشود، گرايشمان به قرآن محفوظ باشد، چه شهادت براى ما حاصل بشود، كه نيل بزرگى است؛ و چه پيروز بشويم. ما الحمد للَّه در همه جاها پيروز هستيم؛ و احدَى الحُسنَيَين براى ماست، ان شاء اللَّه.

شكست ابرقدرتها و جنبش بيدارى‌بخش ملتها

ما اميدواريم كه يك روزى با جنابعالى، با آقاى آسيد موسى صدر- سلمه اللَّه تعالى- در قدس با هم نماز بخوانيم ان شاء اللَّه. و ما مأيوس نيستيم. مسلمين بايد با قدرت پيش بروند. امروز تقريباً ابرقدرتها رو به شكستند، رو به شكستند، آن طور نيست كه خيال بشود مثل ده سال پيش از اين است. امروز امريكا الآن گرفتار همين مسلمانهاى سياهپوست است، كه مجبور شده در چندين شهر، هشت شهر، اعلام حكومت نظامى بدهد. اين مسأله يك جنبشى است كه در بشر پيدا شده كه زير بار نمى‌خواهد برود، يك چيزى است همه جا پيدا شده. الآن در عراق جنبش پيدا شده است، در- عرض مى‌كنم- پاكستان، در هندوستان، در جاهاى ديگر، همه جا پيدا شده. اين مسلمانها بايد هم را پيدا بكنند، خودشان را پيدا بكنند، خيال نكنند كه ابرقدرتها چه هستند. نخير، همچو حرفهايى نيست در كار. هم خودشان را پيدا بكنند، و هم با هم اجتماع بكنند، با هم وحدت داشته باشند، تا ان شاء اللَّه پيروز بشوند، و پيروز مى‌شوند، ان شاء اللَّه. اميدواريم كه‌