قريب پنجاه سال بر ما گذشته است، و آن چيزى كه از بيست و چند سال پيش از اين به وسيله امريكا بر مملكت ما گذشته است، سالهاى طولانى لازم است تا ما ترميم كنيم اينها را. ما مى‌خواهيم چه كنيم روابط داشته باشيم با آنهايى كه مى‌خواهند ما را بچاپند؟ رابطه ما با آنها غير از اين است كه رابطه چپاولگر و چپاول بشو است؟ براى چه ما مى‌خواهيم اين را؟ درها را همه را ببندند و ما را محاصره اقتصادى بكنند. ما خودمان در اينجا مملكت وسيعى داريم، آب هم داريم، خدا باران هم به ما مى‌دهد، خودمان مى‌كاريم و مى‌خوريم و هيچ احتياجى به اين مسائل نداريم. آنها نترسانند يك ملتى را كه مى‌خواهد خودش را به كشتن بدهد تا استقلالش را حفظ بكند. اين استقلالى كه ما پيدا كرديم و اين آزادى كه ما پيدا كرديم يك هديه آسمانى است، يك هديه الهى است به ما رسيده، و ما مكلفيم اين را حفظش كنيم. اگر ما اين را حفظش نكنيم به نعمت خدا، قدردانى از نعمت خدا نكرده‌ايم، كفران كرده‌ايم نعمت خدا را، ما بايد اين را حفظش بكنيم. ما از اين تهديدهايى كه مى‌كنند و كشتيهايشان را مى‌آورند در مثلًا خليج و امثال اينجا، و از اين طرف و از آن طرف و اينها، حالا ديگر اين حرفها كهنه شده. پيشتر بله، زمان سابق اين طور بود كه تا يك قراردادى را مى‌خواستند تحميل كنند، و يكى يك مثلًا ناله‌اى مى‌زد، يك كشتى از انگلستان مى‌آمد در آبهاى خليج، تمام مى‌شد مسأله.

امدادهاى غيبى خداوند در شكست ظالمين‌

حالا همه كشتيهايتان را هم بياوريد اينجا، همه طياره‌هايتان را هم بفرستيد اينجا، مسأله حالا غير سابق است. ما اتكال به خدا داريم. ما براى اين جهان يك مدبّر را مى‌دانيم هست. آنهايى كه تا كنون توجه نداشتند خوب توجه پيدا بكنند كه يك ملتى كه هيچ نداشت جز اللَّه اكبر، و او همه چيز است، چطور همه قوا را كنار زد، و اين قواى شيطانى كه همه پشتيبانش بودند، نه فقط ابرقدرتها، قدرتهاى پايين دست هم دنبال او بودند، و ما را نمى‌گذاشتند در يك مملكتى زندگى كنيم و فعاليت كنيم، همه موافق با او