خوانده‌اند. او كه گاهى با اشغال نظامى و پياده كردن چتربازان در لانه جاسوسى و گاهى با محاصره اقتصادى و منزوى كردن كشور، ما را تهديد مى‌كرد و از آن نتيجه نگرفت، اكنون دست به يك نقشه سياسى و يك نيرنگ شيطانى زده است و با نرمش و چاپلوسى مى‌خواهد ما را اغفال كند و قمار سياسى خود را از رقيبان خود با نيرنگ به ملت ما، ببرد.

اين نيرنگ جديد كارتر شبيه همان نيرنگى است كه شاه مخلوع در اواخر عمر سلطنت ننگينش زد و در مقابل ملت و روحانيون به چاپلوسى و حيله‌گرى پرداخت و دسيسه او نقش بر آب شد. آقاى كارتر بايد بداند كه با فرستادن شاه مخلوع به مصر و عذرخواهى از اشتباهات گذشته و اعتراف به خيانتهاى امريكا به ملتهاى مظلوم- از آن جمله ايران- و راه حل لانه جاسوسى را از من كه يك نفر از ملت بزرگ ايران هستم خواستن، به بيراهه رفتن است. حل اين مسأله به دست هيچ كس جز ملت شريف ايران و مجلس شوراى اسلامى منبعث از آراى ملت نيست. و بايد بداند كه حمايت از شاه مخلوع بعد از آن همه جنايات و خيانتهاى بزرگ و آن چپاولگريها مجالى براى حل به اصطلاح شرافتمندانه نگذاشته است. با سپردن شاه مخلوع- دشمن اسلام و ايران- به دست دشمنى كه با اعمال ننگين خود مسلمانان جهان را سخت آزرده است، راه حل را پيچيده‌تر نموده است. عجب آن است كه سادات نيز مثل كارتر مدعى است كه حس انساندوستى، او را وادار به پذيرفتن شاه مخلوع نموده است اينان كه در هر فرصت، ملتهاى بزرگ را كه جرمى جز حق طلبى ندارند، از پا درمى‌آورند، با ادعاى احساس انساندوستى يك نفر جنايتكار را كه در ظرف قريب به چهل سال، ملتى بزرگ را به تباهى كشيد و دهها هزار انسان بيگناه را به خاك و خون كشيد، و نزديك به صد هزار نفر را مجروح و معلول نمود، و اموال يك ملت فقير را به يغما برد، پناه داده و از او حمايت نموده و مى‌نمايند و اين را احساس انساندوستى مى‌نامند و ملت ما و ملت خودشان را به بازى سياسى مى‌گيرند.

اكنون كه ما گرفتار اشخاصى هستيم كه از هيچ امرى و ارتكاب هيچ جرمى براى رسيدن به مَسند چند ساله روگردان نيستند و از دروغگويى و ياوه سرايى و گفتن و