صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣ - اغواگريها به منظور ايجاد آشوب و اغتشاش

است، حكومت مركزى نيست در كار.

اغواگريها به منظور ايجاد آشوب و اغتشاش‌

اين چه دستى است كه در بين مردم است كه دارد از هر طرف مى‌كوبد اسلام را؟ اين چه دستى است كه در بين مردم است كه جوانها را وادار مى‌كند كه به علماى اسلام بدگويى كنند. هر جا مى‌رويم مى‌بينيم يك دسته جوان بازى خورده، يك دسته ملّا را عقب مى‌زند- عرض كنم كه- چه مى‌كند. ارتجاع! از اين الفاظ نامعلوم كه پيش آمده.

اينها نمى‌فهمند كه چه دستى در كار است كه دارند بين خود شماها در هر شهرى، بين خود افراد شهر دارند به هم مى‌زنند. نمى‌فهمند كه اين انعكاسش در خارج از ايران چيست. نمى‌دانند كه بعد از اينكه منعكس شد كه ايران نمى‌تواند خودش را اداره كند، يك قلدرى را مى‌آورند كودتا مى‌كند. پدر همه‌تان را درمى‌آورد. نمى‌فهمند اينها. چرا بايد اين طور؟ چرا بعض جوانهاى ما اين قدر خوابند؟ چرا ضعيف الادراكند اينها؟ چرا عمق مسائل را ادراك نمى‌كنند؟

يك نفر آدم با اسم اسلام و با اسم قرآن و با اسم چه، بدون اينكه اطلاعى از اسلام داشته باشد، بدون اينكه اطلاعى از قرآن داشته باشد، مى‌رود مردم را وادار مى‌كند به اعتصابات و فحاشى به علما، فحاشى به مراجع، فحاشى به همه. آخر نمى‌دانند اينها كه اين اسباب اين است كه در خارج گفته بشود مملكتى ثبات ندارد، بايد ثبات به مملكت داد. نمى‌دانند دشمنها احاطه كردند الآن به اين مملكت، و چون آن منافعى كه مى‌خواهند از مملكت ببرند نمى‌برند، احاطه كردند كه نگذارند اين مملكت آرامش پيدا كند.

دنبالش يك كودتا بكنند. يك بساط درست كنند. چرا جوانهاى ما اين قدر خوابند؟ چرا گوش به حرف افرادى مى‌دهند كه اطلاعات از اسلام ندارند. با اسم اسلام دارند اسلام را مى‌كوبند. بايد يك قدرى بيدار بشوند. يك قدر توجه بكنند به مسائل كه حالا وقت اعتصاب است؟ يك مملكتى كه از آن طرف گرفتار، از آن طرف گرفتار، تمام مجاورين ما با ما مخالف، حالا وقت اين است كه هر جوانى، هر دسته‌اى برسند يك جا اعتصاب‌