جمله بعثت برداشت- به حسب آن مقدار از كمال كه دارند- بكنند. رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله و سلم- انسان كاملى است كه در رأس مخروطه اين عالَم واقع است. ذات مقدس حق تعالى كه غيب است و در عين حال ظاهر است، مستجمع همه كمال به طور غير متناهى است، در رسول اكرم متجلى است به تمام اسما و صفات و در قرآن متجلى است به تمام اسما و صفات.

مأموريت انبياء در تربيت و تكامل انسان‌

و روز بعثت روزى است كه خداى تبارك و تعالى، موجود كاملى كه از او كاملتر نيست و نمى‌شود باشد مأمور كرد كه تكميل كند موجودات را، انسانها را كه ابتداءً يك موجود ضعيف ناقص هست، لكن قابل اين است كه ترقى كند، انسان را مترقى كند. ابعاد انسان، ابعاد همه عالم است و اسلام براى تربيت انسان در همه ابعاد است. برداشتهاى مختلفى كه از اسلام شده است به حسب نظرهاى مختلفى كه صاحب نظرها داشتند و بينشى كه داشتند، بسيار اختلاف هست و هيچ كدامش نرسيده است به حدى كه اسلام را بشناسد يا انسان را بشناسد يا رسول اكرم را بشناسد يا عالَم را بشناسد، همه‌شان در يك سطح محدود هستند. چه بسا اشخاصى كه خيال مى‌كنند كه پيغمبر اكرم كه آمده است، يا ساير انبيايى كه خداى تبارك و تعالى فرستاده است، براى اين است كه مردم را از اين ظلمها و بى‌عدالتيها و امثال اين نجات بدهد و مأموريت همين است كه عدالت ايجاد كند در اجتماع و در افراد و مأموريت به همين قدر بيشتر نيست. چه بسا اشخاصى كه اقتصاد را يك مسئله با اهميتى تلقى مى‌كنند، مأموريت انبيا را محدود به اين بكند، كه اينها آمده‌اند مردم را به يك شكم سير و يك زندگى رفاه برسانند و همين است مأموريت انبيا. و چه بسا اشخاصى كه به حسب ديد عرفانى كه دارند، بعثت انبيا را محدود مى‌كنند به اينكه براى بسط معارف الهى است و غير از اين بعثت چيزى نيست. و همين طور فلاسفه يك طور فكر مى‌كنند. فقهاى اسلام، ... ملتها يك طور فكر مى‌كنند، روشنفكرها يك طور فكر مى‌كنند و مؤمنين هم هر كدام به يك نحو فكرى دارند و همه قاصرند از رسيدن به‌