قدم كارشكنى مى‌كنند، و الحمد للَّه شكست مى‌خورند. لكن در قدم بعد هم دست بردار نيستند، باز همان مسائل پيش مى‌آيد. حالا كه رياست جمهور مى‌خواهد تعيين بشود و مردم مى‌خواهند با فكر آزاد، با رأى آزاد يك كسى را تعيين بكنند، باز آن توطئه‌ها پيش آمده است. چنانچه قبلًا كه قانون اساسى را مى‌خواستند طرح‌ريزى كنند، آن مسائل پيش آمد. آن وقت كه مجلس خبرگان تأسيس شد باز كارشكنى كردند. بعداً كه تصويب شد قانون اساسى، باز كارشكنى مى‌كنند، باز تعقيب مى‌كنند و همينها هستند كه روابط با خارج، با ديگران دارند و قدم به قدم با جمهورى اسلامى مخالفت مى‌كنند. و حالا اين مخالفتى كه، آشفتگى كه تازه ديديد، اين روى زمزمه رياست جمهور است و در اين هم شكست مى‌خورند، لكن اينها دست برنمى‌دارند. بعد در مجلس شورا كه مى‌خواهند مردم وكيلشان را معين كنند منتظر مصيبتهاى زيادتر باشيد. آنجا ديگر آشفتگى بيشتر خواهد شد. لكن بايد با قدرت [بايستيد] هيچ مأيوس نباشيد. هيچ اين آشفتگيها شما را مأيوس نكند [تا] آن روزى كه ما بايد به آن مسائل اساسى برسيم و بعد ان شاء اللَّه اين مسائل دوم را شروع بكنيم.

تلاش براى استقرار اركان حكومت‌

اگر ما بخواهيم حالا قوا را صرف بكنيم. همه قوا را صرف بكنيم براى اين سازندگيها، براى فرهنگ كه در رأس است و براى همه چيز، اين مسائل اساسى آسيب ممكن است به آن برسد. الآن وقتى است كه همه افكار، همه فعاليتها، همه اراده‌ها مصمم باشد، و فعاليتها شروع بشود براى اينكه اين سنگر هم ما پيش ببريم، و يك رئيس جمهور به آن طورى كه قانون اساسى تعيين كرده است و شرايطش را ذكر كرده است، خوب آن طور تعيين كنيم. و بعدش هم آن وقتى كه مقتضى بشود، مجلس شوراى ملى هم تأسيس بشود كه اركان حكومت مستقر باشد. ما حالا يك حكومت لغزان داريم. يك حكومت كه باز استقرار ندارد. براى اينكه ما [و لو] قانون اساسى‌مان مورد تأييد ملت شد، لكن خوب باز رئيس جمهور و مجلس شورا لازم داريم. الآن اگر بخواهيد افكار را متوجه بكنيد به اين مسائلى‌