صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨٨ - رعايت موازين الهى در محيط كار
نكنيد. و عمده هم نظر اين بود كه خوب، اشخاص بيگناهى در اين محيطها هست. لكن ژاندارمرى و لشكرى و پاسداران يك قدرى كه دست نگه داشتند آنها حمله كردند.
دائماً درصدد اين هستند كه گول بزنند طرف را. دائماً درصدد اين هستند كه در قراردادهايشان خيانت بكنند. دائماً درصدد اين هستند كه راه باز كنند براى اجانب. راه باز كنند براى امريكا يا براى شوروى. فرق ندارد. اين چه جور جمعيتى هستند؟ من متأسفم از اينكه چرا بايد انسان اين قدر منحط باشد. اين قدر بدطينت باشد كه در كشور خودش، اهل مملكت خودش، اهل دين خودش را اين طور در زحمت واقع كند و اين طور خرابى بار بياورد. و مملكت را بخواهد به باد بدهد. و به دست دشمنهاى اسلام بسپارد، دشمنهاى ايران بسپارد. من تأسفم از آنها از باب اين است كه چرا آدم نيستند. و تأسف ديگرم راجع به اين كشتنهايى است كه، اين شهدايى است كه در راه اسلام شهيد شدند كه عدهشان خيلى زياد است. در همين كردستان و در ساير مناطق عدهشان هم خيلى زياد هست. هر روز به ما اطلاع مىدهند كه در كجا كى را كشتهاند، چند نفر، در كجا چند نفر. و اين اسباب تأسف است از طرفى و اسباب مباهات است از طرف ديگر. اين نهضت اسلامى براى اين دسته اين تحول را به بار آورده است كه اشخاصى كه اصلًا وارد در اين كارهاى جنگى نبودهاند يكدفعه متحول شدهاند، و اشخاصى كه جنگى شدهاند، و اشخاصى كه در راه اسلام فداكارى كردهاند و شهيد دادهاند. و من در عين حالى كه بسيار متأسفم از اين عزيزانى كه از دست ما رفته است، و ليكن مباهات مىكنم به اين تحولى كه از براى آنها پيدا شده، و آنها بحمد اللَّه به وظايف شرعى و دينى خودشان عمل كردهاند و جان خودشان را براى خدا فدا كردهاند. و خداى تبارك و تعالى به آنها هر چه بخواهند در آن عالم مىدهد براى اينكه، اينها هر چه داشتهاند دادهاند، و خدا هر چه بخواهند به آنها خواهد داد.
رعايت موازين الهى در محيط كار
و من باز برمىگردم سراغ شما خواهران و عزيزان، كه توجه داشته باشيد در اين