منشأ مناقشه و اختلاف شود. و در روزنامه‌ها اين اختلافات منعكس شود و يا در جاهاى ديگر صحبت شود. يك مملكتى كه گرفتار است در مقابل اجانب و در معرض خطر است و بايد با همت خود مردم اين مملكت مستقر شود و اساسش درست شود، اگر اشخاص بخواهند با تفرقه و تشتت اين مملكت را از باطن پوسيده كنند، قهراً به چنگ ديگران خواهد افتاد. همان طورى كه ملاحظه كرديد، مردم با هم مجتمع شدند و همه با هم فرياد «اللَّه اكبر» زدند، و اين موانعى را كه در مقابلشان بود همه را كنار زدند.

ناتوانى قدرتها در مقابله با ملتهاى بيدار

و الآن وضع جورى شده است كه هيچ قدرتى نمى‌تواند كارى بكند. يعنى نمى‌شود بر يك ملت مطلبى را تحميل كرد، ولى ممكن است زورگويى بيايد و زورى بگويد، و مثلًا وبايى وارد مملكت شود. لكن نمى‌تواند يك ملتى كه همه ايستادند و مى‌خواهند نشود، چنين مطلبى شود. هيچ قدرتى نمى‌تواند تحميل كند. نه امريكا مى‌تواند تحميل كند، نه شوروى، هيچ كدام تحميل نمى‌توانند بكنند.

من آن روزى كه سفير شوروى آمد پيش من، گفت كه دولت افغانستان خواسته است كه شوروى، نظامى به آنجا بفرستد، به او گفتم كه اين اشتباهى است كه شوروى مى‌كند.

البته دولت شوروى مى‌تواند افغانستان را قبضه كند، ولى نمى‌تواند در آنجا مستقر شود.

اگر شما خيال كرديد بتوانيد افغانستان را بگيريد و آن را آرام كنيد اين خيالى باطل است.

ملت افغانستان مسلم است. ايستاده‌اند در مقابل حكومت افغانستان. شما هم اگر برويد و هر قدرت ديگرى هم برود، آنجا را مى‌گيرد، اما نمى‌تواند آنجا را آرام كند، و بالاخره شكست مى‌خورد. حالا هم عقيده‌ام همين است كه در يك ملتى كه همه‌شان يكصدا هستند، و بحمد اللَّه ايران ديگر حكومتى نداريم مخالف با ملت، ملت و دولت همه باهمند. در يك چنين مملكتى، كسى نمى‌تواند بيايد و به اين مملكت مطالبى را تحميل بكند. و لهذا از خارج هى فرياد مى‌زنند كه چه خواهيم كرد و چه خواهيم كرد. اگر يادتان باشد، آن اوّلى كه اين جوانها رفتند و اين مركز جاسوسى را گرفتند، حرفهاى زياد آمدند