رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١١٧ - فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است

حديث سيزدهم كتاب فضل قرآن كافى ( ج ٢ , ص ٤٤٠ , معرب ) باسناده عن الزهرى قال : قال على بن الحسين عليهما السلام : لومات من بين المشرق و المغرب لما استو حشت بعد ان يكون القرآن معى و كان عليه السلام اذا قرا( مالك يوم الدين ) يكررها حتى كاد ان يموت .

سيد بن طاوس حديث مذكور را در فلاح السائل چنين نقل فرموده است : فقد روى ان مولانا الصادق عليه السلام كان يتلو القرآن فى صلوه فغشى عليه , فلما افاق سئل ما الذى اوجب ما انتهت حالك اليه ؟ فقال عليه السلام ما معناه : ما زلت اكرر آيات القرآن حتى بلغت الى حال كاننى سمعتها مشافهه ممن انزلها على المكاشفه و العيان , فلم تقم القوه البشريه بمكاشفه الجلاله الالهيه .

٦ و نامهاى چيزها را به آدم بياموخت سپس آنها را به فرشتگان عرضه كرد و گفت اگر راست مى گوئيد مرا به نامهاى اين چيزها خبر دهيد . گفتند منزهى تو , ما را جز آنچه تو به ما آموخته اى دانشى نيست تويى داناى حكيم .

٧ آدم از پروردگارش كلمه اى چند فرا گرفت پس خدا توبه او را پذيرفت زيرا او توبه پذير و مهربان است .

[ ٨ آدم و حوا] گفتند اى پروردگار ما به خود ستم كرديم و اگر ما را نيامرزى و بر ما رحمت نياورى از زيان ديدگان خواهيم بود .

٩ در كافى از امام باقر يا امام صادق عليهما السلام نقل شده كه يكى از اين دو بزرگوار فرمود : بتحقيق كلماتى را كه حضرت آدم عليه السلام از خداوند فرا گرفت و بدانها توبه اش مقبول درگاه حضرت احديت شد عبارت است از اذكار زير :

لا اله الا انت . . . الخ , يعنى خدائى بجز ذات يكتاى تو نيست . بارالها ترا ستايش و تقديس مى كنم . بد كردم و بخود ظلم روا داشتم , پس توبه ام را بپذير و مرا مورد آمرزشت قرار ده كه تو بهترين آمرزندگانى .

لا اله الا انت . . . الخ , يعنى خدائى بجز ذات يكتاى تو نيست . بارالها ترا ستايش و تقديس مى كنم , بد كردم و بخود ظلم روا داشتم پس مرا بيامرز و مورد رحمتت قرار ده كه