رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٣٩ - توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و

برند زيرا خداوند با مؤمنان مهربان است .

٧٦ . . . مى گويند اى پروردگار ما , ما و برادران ما را كه پيش از ما ايمان آورده اند بيامرز و كينه كسانى را كه ايمان آورده اند در دل ما جاى مده , اى پروردگار ما تو مشفق و مهربان هستى .

٧٧ مطالب اين نكته در شماره ٣٨ آمده است .

٧٨ . . . اى پروردگار ما بر تو توكل كرديم و به تو روى آورديم و سرانجام تو هستى . اى پروردگار ما , ما را چنان مكن كه كافران خوار دارندمان و ما را بيامرز كه تو پيروزمند و حكيمى .

٧٩ اى پروردگار من مرا و پدر و مادرم را و هر كه را با ايمان به خانه من وارد شود و نيز مردان مؤمن و زنان مؤمن را بيامرز و ستمكاران را جز هلاكت ميفزاى . . .

٨٠ در كافى وارد است : امام صادق عليه السلام فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله هيچگاه مطابق با عقل خود با بندگان سخن نگفت .

٨١ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : ما گروه پيامبران ماموريم تا در خور عقل توده مردم سخن بگوئيم .

٨٢ دعايى كه از مولايمان على بن موسى الرضا عليه السلام روايت شده اين است : يا بدى ء . . . يعنى اى آغازگر , اى آفريدگار , اى توانمند , اى استوار , اى شريف , اى بلند مرتبه رحمت فرست بر كسى كه نماز را با درود فرستادن بر او فضيلت و شرف دادى .

٨٣ از جمله دعاء هائى كه در هر روز از ماه رجب خوانده مى شود دعائى است كه از طريق جدم ابى جعفر الطوسى رضى الله عنه نيز بر ما روايت شده . و آن از اين قرار است كه شيخ گفت : گروهى برايم از ابن عياش نقل كردند كه او گفت : از جمله توقيعاتى كه بر دست شيخ بزرگ ابى جعفر محمد بن عثمان بن سعيد رضى الله عنه از ناحيه مقدسه بيرون شد عبارت است از آنچه كه خيربن عبدالله برايم نقل كرد و گفت : خود من آن را از روى توقيع مبارك استنساخ نمودم . ( در صدر توقيع چنين آمده ) به نام خداوند بخشنده مهربان بخوان در هر