رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٧ - فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است

دو اسم شريك اند . عارف عبدالرزاق قاسانى در( شرح منازل) گويد : و قد جرب القوم ان الاكثار من ذكر( يا حى يا قيوم يا من لا اله الا انت) يوجب حيوه العقل ( ١٣ ) ( ص ٣٦ ) ط ١ )

صفات حيوه و علم و اراده و قدرت و سمع و بصر و كلام , ائمه سبعه و امهات صفات الهى اند , و حيوه امام ائمه است كه وجود غير او تصور نمى شود مگر بعد از وجود او . و همچنين اسماء مشتق از آنها يعنى اسم حى امام عالم و مريد و قادر و سميع و بصير و متكلم است و اين هفت اسم ائمه سبعه باقى اسمايند , و حى امام ائمه اسماء است و قيوم يعنى قائم بذاته مقوم و مقيم لغيره , و الوهت رب مطلق بودن است . الحمد لله رب العالمين هو فى السماء اله و فى الارض اله فافهم .

تبصره : اين كمترين را در نكته( ٤٧٩ هزار و يك نكته) اشاراتى لطيف و دقائقى شريف در بيان اسم اعظم است كه براى نفوس مستعده معدى تام است اگر خواهى رجوع كن ( ١٤ ) ( ص ٢٣٩ ٢٤٨ ط ١ ) . و نيز در بند ششم( دفتر دل) نظما بدان اشاراتى شده است ( ص ٢٩٢ ٢٩٨ ) . و نيز درباره اكثار ذكر شريف يا حى يا قيوم يا من لا اله الا انت در نكته( ٩١٣ هزار و يك نكته) مطالبى داريم رجوع بفرمائيد ( ١٥ ) ( ص ٧٥٢ج ٢ ط ١ ) .

٧ آخر سوره بقره : ( آمن الرسول بما انزل اليه من ربه و المؤمنون) تا آخر سوره .

٨ ( لا اله الا هو العزيز الحكيم) . ( آل عمران : ٧ ) ( ١٦ )

٩ هو الذى انزل عليك الكتاب الى قوله سبحانه ( ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا وهب لنا من لدنك رحمه انك انت الوهاب ) ( آل عمران : ٩ ) ( ١٧ )

١٠ الذين يقولون( ربنا اننا آمنا فاغفر لنا ذنوبنا و قنا عذاب النار) . ( ١٨ ) ( آل عمران : ١٧ )

١١ ([ قل اللهم مالك الملك الى قوله سبحانه و ترزق من تشاء بغير