رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٥٥ - توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
كسى بر سر وحدت گشت واقف *** كه او واقف نشد اندر مواقف
دل عارف شناساى وجود است *** وجود مطلق او را در شهود است
برو تو خانه دل را فرو روب *** مهيا كن مقام و جاى محبوب
وجود تو همه خار است و خاشاك *** برون انداز از خود جمله را پاك
چو تو بيرون شوى او اندر آيد *** به تو بى تو جمال خود نمايد
موانع تا نگردانى ز خو دور *** درون خانه دل نايدت نور
موانع چون در اين عالم چهار است *** طهارت كردن از وى هم چهار است
نخستين پاكى از احداث و انجاس *** دويم از معصيت و از شر وسواس
سيم پاكى ز اخلاق ذميمه است *** كه با وى آدمى همچون بهيمه است
چهارم پاكى سر است از غير *** كه اينجا منتهى مى گرددت سير
هر آنكو كرد حاصل اين طهارات *** شود بيشك سزاوار مناجات
تو تا خود را بكلى در نبازى *** نمازت كى شود هرگز نمازى
چو ذاتت پاك گردد از همه شين *** نمازت گردد آنگه قره العين
نماند در ميانه هيچ تمييز *** شود معروف و عارف جمله يك چيز
و فى الكافى : لنا حالات مع الله نحن هو و هو نحن ( ص ٨٨ , ج ٢ , اسفار , ط ٢ تعليقه حكيم مولى على نورى ) . و فى روايه : لنا حالات مع الله هو فيها نحن و نحن فيها هو و مع ذلك هو هو و نحن نحن . ( كلمات مكنونه فيض , كلمه پنجاهم از امام صادق( ع) .
المروى عن رسول الله صلى الله عليه و آله : لى مع الله وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب و لا نبى مرسل . حكيم متاله مولى على نورى در تعليقه اى بر شرح حديث دوم توحيد كافى , صدرالمتالهين در بيان آن افاده فرمود كه : قوله صلى الله عليه و آله و لا نبى مرسل نكره فى سياق النفى , فلا يسعه نفسه ايضا فى ذلك الوقت فاشار الى خفاء نفسه عن نظر نفسه فضلا عن خفاء غيره ( ص ) عن نظر بصيرته البالغه الى درجه لايتصور فوقها كما قال فكان قاب قوسين او ادنى .