رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٦٨ - توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)

٢٢٧ خداوند آغاز به خلق مى كند , سپس آنرا باز مى گرداند .

٢٢٨ و به او بازگردانده مى شود همه كارها .

٢٢٩ هنگامى كه ما را به خشم آوردند از همه آنان انتقام گرفتيم و همگان را غرقه ساختيم .

٢٣٠ در كتاب شريف كافى و نيز توحيد صدوق , از امام صادق عليه السلام روايت است كه آن جناب در تفسير كريمه( فلما آسفونا انتقمنا منهم فاغرقناهم اجمعين) فرمود : بدرستى كه خداوند به گونه اى كه ما بخشم مى آييم , به خشم نمى آيد . ولى او براى خود اوليائى آفريد كه هم بخشم مى آيند و هم خوشنود مى گردند , و آفريده خدا و تحت ربوبيت اويند . سپس خشنودى آنان را خشنودى خود و خشم آنان را خشم خود قرار داد .

٢٣١ نترسيد من با شما هستم , مى شنوم و مى بينم ( طه : ٤٦ ) .

٢٣٢ و هيچ پيامبرى را نرسد كه آيه اى بياورد مگر بفرمان خدا .

٢٣٣ من با معجزه اى از پروردگارتان نزد شما آمدم , برايتان از گل چيزى چون پرنده مى سازم و در آن مى دمم , به اذن خدا پرنده اى شود , و كور مادرزاد و برص گرفته را شفا مى دهم و به فرمان خدا مرده را زنده مى كنم .

٢٣٤ و آنگاه به امر من از گل چيزى چون پرنده ساختى و در آن دميدى و به امر من پرنده اى شد , و كور مادرزاد و پيسى گرفته را به فرمان من شفا دادى و مردگان را بفرمان من از گور بيرون راندى .

٢٣٥ كشتى را در حضور ما و با الهام ما بساز .

٢٣٦ و ابر را سايه با نشان ساختيم و برايشان من و سلوى نازل كرديم .

٢٣٧ بارى تعالى همه اشياست , و با اينكه همه اشياست هيچ يك از اشياء در او وجود ندارد( نه بالفعل و نه بالقوه) تا در موطن ذات , كثرت لازم آيد .

٢٣٨ گفت پروردگار شما پروردگار آسمانها و زمين است , آنكه آنها را بيافريده است .

٢٣٩ اى آفريننده آسمانها و زمين , تو در دنيا و آخرت كارساز منى .