رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٦٥ - توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)

٢١٥ گفتند آيا ما را به ريشخند مى گيرى ؟ گفت به خدا پناه مى برم اگر از نادانان باشم .

٢١٦ از داستان مريم و غير آن چنين استفاده مى گردد كه ظهور كرامات و خوارق عادت براى صالحانى كه از پيامبران نمى باشند , ممكن است .

٢١٧ در اين كتاب مريم را ياد كن آنگاه كه از خاندان خويش به مكانى رو به سوى برآمدن آفتاب دورى گزيد . ميان خود و آنان پرده اى كشيد و ما روح خود را نزدش فرستاديم و چون انسانى تمام بر او نمايان شد .

٢١٨ زن عمران گفت پروردگارا من نذر كردم آنچه در شكم دارم از كار اين جهانى آزاد و تنها در خدمت تو باشد . . . اى مريم پروردگارت را اطاعت و سجده كن و با نمازگزاران نماز بخوان .

٢١٩ اگر شما را مصيبتى رسد براى كارهايى است كه مى كنيد .

٢٢٠ سعادت عبارت از آن است كه نفس انسان به درجه اى از كمال برسد كه در قوام وجوديش محتاج به ماده نباشد و آن بدين معنى است كه در سلك عقول درآيد و تا ابد بر اين حالت باقى بماند جز آنكه پايه اش دون پايه عقل فعال باشد . و همانا نفس انسان , توسط اعمالى ارادى كه بعضى فكرى و بعضى بدنى است , به كمال ياد شده دست مى يابد .

٢٢١ و گاهى در بعضى از مردم اتفاق مى افتد كه قوه متخيله با غلبه و شدت تمام جورى به خلاقيت مى پردازد كه حواس بر آن چيره نمى گردد و قوه مصوره از آن سرباز نمى زند . و نفس نيز بقدرى قوى است كه توجه به حواس , التفاتش را به قوه عاقله و آنچه را كه از مبادى عاليه پذيرفته , باطل نمى سازد . پس اين گروه را در بيدارى حالتى دست دهد كه ديگران را در خواب حاصل آيد .

٢٢٢ جناب سيد ابن طاوس در اعمال شب نيمه شعبان , كتاب عظيم الشان اقبال مى فرمايد : و من الدعوات فى هذه اليله ما رويناه باسنادنا الى جدى ابى جعفر الطوسى رضى الله عنه قال روى ان كميل بن زياد النخعى راى اميرالمؤمنين عليه السلام ساجدا يدعو بهذا الدعاء فى ليله النصف من شعبان .

و بعد از آن سيد فرمود : اقول و وجدت فى روايه اخرى ما هذالفظها : قال كميل بن زياد