رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور
(١)
مقدمه كلماتى چند حول مكانت و منزلت دعاء است
٩ ص
(٢)
فصل اول چهل كلمه مبارك منتخب ذكر و دعا از قرآن كريم و چهارده تبصره در بيان بعضى از اسرار است
١٣ ص
(٣)
فصل دوم در بيان سر اينكه ادعيه مأثوره حائز لطائفى خاص اند كه در روايات يافته نمى شوند و در آن يك تبصره است
٣١ ص
(٤)
فصل سوم در اينكه خداوند در هر چيز به كم اكتفاء كرد و حد براى آن معين فرموده است مگر در ذكر و دعا , و در آن چهار تبصره است
٣٥ ص
(٥)
فصل چهارم در بيان عدد مأثور در بعضى ادعيه و اذكار است
٥٣ ص
(٦)
فصل پنجم در بيان اوقات و امكنه است و در آن يك تبصره است
٥٦ ص
(٧)
فصل ششم در بيان طهارت داعى است
٦٢ ص
(٨)
فصل هفتم در احتراز از دعاى ملحون است و در آن دو تبصره است
٦٥ ص
(٩)
فصل هشتم در دعاى ماثور و غير مأثور است و در آن يك تبصره است
٧١ ص
(١٠)
فصل نهم در دو مطلب است يكى در اختلافات سنوح احوال دعات , و ديگر در بيان نحوه افاضه القاءات و در آن يك تبصره است
٧٥ ص
(١١)
فصل دهم در ادب مع الله است كه به هفت قلم آراسته شده است و در آن سه تبصره است قلم اول اينكه در ادب مع الله حضور قلب بايد , دوم اينكه بدون اذن تصرف نكند , سوم اينكه عبادت حبى باشد , چهارم اينكه خدا را به اسماى حسنى بخواند , پنجم در موضوع وقايه است , ششم در عدم اعتداى در دعا است هفتم در تعظيم اسماء الله تعالى است
٧٩ ص
(١٢)
فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است
٩٩ ص
(١٣)
توضيح چهاردهم در بيان اينكه انسان كامل اسم اعظم الهى است
١١٨ ص
(١٤)
توضيح پانزدهم در بيان اكثار و دوام ذكر , براى حصول نتيجه
١٢٦ ص
(١٥)
توضيح بيست و چهارم در بيان خواص و آثار قرائت آيه( سخره)
١٢٧ ص
(١٦)
توضيح سى و هشتم در بيان ذكر يونسى و مسبحات ست
١٣١ ص
(١٧)
توضيح پنجاه و چهارم در بيان مراتب پنجگانه نون و حمد و ذكر و نكاح و قيامت و قلب و
١٣٥ ص
(١٨)
توضيح صد و بيست و پنجم در بيان معنى حديث شريف( من قال لا اله الا الله دخل الجنه)
١٤٦ ص
(١٩)
توضيح صد و سى و يكم در بيان اينكه مقام قرب هر كس به اندازه بندگى و عبوديت اوست
١٤٨ ص
(٢٠)
توضيح صد و سى و هشتم در بيان جنت و اقسام آن و اضافه آن به ضمير ياى متكلم در آيه آخر سوره فجر
١٥٠ ص
(٢١)
توضيح صد و چهلم در بيان مراتب و اقسام طهارت در انسان
١٥٢ ص
(٢٢)
توضيح صد و شصت و يكم در بيان اصل هشام بن سالم و حديث من بلغ
١٥٨ ص
(٢٣)
توضيح دويست و بيست و دوم در بيان معنى قول خداى عزوجل( فيها يفرق كل امر حكيم)
١٦٥ ص
(٢٤)
فهرست آثار قلمى مؤلف محترم
١٧٠ ص

رساله نور علي نور در ذکر و ذاکر و مذکور - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١١٥ - فصل يازدهم در سر استجابت دعا است و در آن دو تبصره است

اضافات و توضيحات

١ چون بندگان من درباره من از تو بپرسند بگو من نزديكم و به نداى كسى كه مرا بخواند پاسخ مى دهم , پس به نداى من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا ره راست يابند .

٢ به دعاء تمسك جوئيد كه به هيچ چيز همانند دعاء به خداوند نزديك نمى شويد .

٣ و ذوالنون را آنگاه كه خشمناك برفت و پنداشت كه هرگز بر او تنگ نمى گيريم و در تاريكى ندا داد هيچ خدايى جز تو نيست تو منزه هستى و من از ستمكاران هستم . دعايش را مستجاب كرديم و او را از اندوه رهانديم و مؤمنان را اين چنين مى رهانيم .

٤ در شگفتم براى كسى كه از چهار چيز بيم دارد , چگونه به چهار چيز پناه نمى برد ؟

در شگفتم براى كسى كه ترس بر او غلبه كرده , چگونه به ذكر( حسبنا الله و نعم الوكيل ) پناه نمى برد . زيرا بتحقيق شنيدم كه خداوند عزوجل به دنبال ذكر ياد شده فرمود : پس ( آن كسانى كه به عزم جهاد خارج گشتند و تخويف شياطين در آنها اثر نكرد و به ذكر فوق تمسك جستند ) همراه با نعمتى از جانب خداوند ( عافيت ) و چيزى زائد بر آن ( سود در تجارت ) بازگشتند وهيچ گونه بدى به آنان نرسيد .

و در شگفتم براى كسى كه اندوهگين است , چگونه به ذكر( لااله الا انت سبحانك انى كنت من الظالمين ) پناه نمى برد . زيرا بتحقيق شنيدم كه خداوند عزوجل به دنبال ذكر فوق فرمود : پس ما ( يونس را در اثر تمسك به ذكر ياد شده ) از اندوه نجات داديم و همين گونه مؤمنين را نجات مى بخشيم .

و در شگفتم براى كسى كه مورد مكر و حيله واقع شده , چگونه به ذكر( افوض امرى الى الله ان الله بصير بالعباد ) پناه نمى برد . زيرا بتحقيق شنيدم كه خداوند عزوجل به دنبال ذكر