مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ٩٦ - ادله حجيت اجماع در فقه اهل سنت

بوده و بعبارت ديگر بين معتدل بودن و برتر بودن امت با عصمت هيچگونه ملازمه اى نيست زيرا خوبى و صلاح منافاتى با خطا ندارد بلكه افراد صالح و حتى جامعه صالح و رستگار نيز ممكن است بخطا رفته , گرچه در خطا معذور باشند .

ب ) سنت اهل تسنن براى اثبات حجيت اجماع به رواياتى تمسك جسته اند كه با مضامين مختلف دلالت بر عصمت امت دارد . اين روايات به طرق گوناگون توسط اشخاص مختلف از جمله عمر , ابن مسعود , ابى سعيد خدرى , انس بن مالك , ابن عمر , ابو هريره , حذيفه , ابن اليمان , از رسول الله نقل شده است .

محقق كاظمى مى گويد[ : ( مهم ترين اين روايات حاوى اين مضمون است : [ ( لا تجتمع امتى على الخطا]( يعنى : امت من بر خطا اجتماع نخواهند كرد . كه بسيارى از عامه ادعاى تواتر معنوى بر آن نموده اند [١] . و از علماى اماميه , علامه در[ ( منتهى]( و كتاب[ ( الفين]( آن را پذيرفته و نيز در كتاب قواعد و تذكره از مختصات پيغمبر اسلام اين نكته را ذكر كرده است كه امت ايشان بر خطا اتفاق نمى كنند ]( [٢] .

ولى پاسخ اين است كه اولا به علت تشتت و اختلاف در مضامين و متون روايات مذكور , بعيد است كه بتوان حتى تواتر معنوى آن را پذيرفت , ثانيا بفرض مسلم بودن و قبول صدور اين مضمون ,